Writing Lab Archives - Page 40 of 49 - LoveLetters

Η ζωή κυλάει, όσο εσύ περιμένεις μια “τέλεια στιγμή”

Γράφει η Μαρία Αλεξίου Ξέρεις, η ζωή δεν περιμένει. Δεν σταματά, δεν κάνει παύσεις, ούτε σου δίνει την πολυτέλεια να προετοιμαστείς για ό,τι έρχεται. Κυλάει ασταμάτητα, σαν ποτάμι που δεν…

LOVE

Μια μέρα θα γράψουν τραγούδια για τον έρωτά μας

Γράφει η Χριστίνα Μανωλά Μια μέρα θα γράψουν τραγούδια για εμάς. Για τον τρόπο που κοιτούσα τα μάτια σου και έβρισκα μέσα τους όλες τις απαντήσεις που δεν ήξερα ότι…

Οι φίλοι σου, είναι η οικογένεια που επιλέγεις..

Γράφει η Ιωάννα Παυλίδου Οι φίλοι. Οι άνθρωποι που περπατάνε δίπλα σου όταν οι δρόμοι γίνονται ανηφορικοί. Αυτοί που δεν χρειάζεται να εξηγείς τα «γιατί» σου, γιατί τα έχουν ήδη…

Μην αφήνεις τη ζωή σου να σπαταλιέται στα “και αν…”

Γράφει η Σοφία Δημητρίου Η ζωή δεν περιμένει. Τρέχει μπροστά, σαν ποτάμι που δεν σταματά, παρασύροντας κάθε δισταγμό, κάθε φόβο, κάθε «και αν» που μας κρατάει στάσιμους. Κι όμως, πόσες…

Να είσαι ο εαυτός σου, κι ας σε παρεξηγούν..

Γράφει η Εύα Καρρά Δεν χρειάζεται να είσαι κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά είσαι. Ούτε πιο εύκολος για να σε αποδέχονται, ούτε πιο δύσκολος για να σε θαυμάζουν. Δεν…

Αν μπορούσα να σε ξεχάσω, τότε ίσως να μην άξιζες να θυμάμαι.

Γράφει η Φανή Θεοδώρου Ξέρεις, οι άνθρωποι που αξίζουν δεν φεύγουν ποτέ από μέσα μας. Είναι αυτοί που κουβαλάμε σαν έναν αόρατο ψίθυρο, σαν ένα τραγούδι που παίζει χαμηλά στο…

Ακόμα κι η πολλή καλοσύνη, βλάπτει!

Γράφει η Αγγελική Μεταξά Μην ξεχάσεις ποτέ πως ακόμα κι η πολλή καλοσύνη, βλάπτει. Στην αρχή, όλοι μας μαθαίνουμε να προσφέρουμε χωρίς όρους, να δίνουμε απλόχερα, να αγαπάμε χωρίς να…

Δεν θυμάμαι αν σου είπα, πόσο μου λείπεις!

Γράφει η Έλενα Δημάκη Δεν θυμάμαι αν το είπα ποτέ. Ίσως γιατί οι λέξεις αυτές βάραιναν υπερβολικά κάθε φορά που ανέβαιναν στο λαιμό μου. Ίσως γιατί έμοιαζε πιο ασφαλές να…

Έλα να το πάμε άλλη μια από την αρχή…

Γράφει η Μαριάννα Αργυρίου Δεν ξέρω αν είναι η σωστή απόφαση, ούτε αν θα βγει πουθενά. Ξέρω μόνο πως δεν τελειώσαμε. Όχι πραγματικά. Κάθε φορά που λέμε «ως εδώ», καταλήγουμε…

Μια πρόβα του “μαζί” ήμασταν, και τίποτε άλλο

Γράφει ο Χάρης Αναστασίου Μην κοροϊδευόμαστε. Δεν ήμασταν ποτέ κάτι πραγματικό. Όσο κι αν θέλαμε να το πιστέψουμε, όσο κι αν παλέψαμε να το σώσουμε, αυτό που είχαμε ήταν απλά…

Input your search keywords and press Enter.