Γράφει η Εύα Καρρά
Δεν χρειάζεται να είσαι κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά είσαι. Ούτε πιο εύκολος για να σε αποδέχονται, ούτε πιο δύσκολος για να σε θαυμάζουν. Δεν είναι αυτό το νόημα της ζωής. Το αληθινό βάρος, η ουσία, κρύβεται στο να είσαι εσύ. Ο εαυτός σου. Γυμνός από μάσκες, μακριά από τα «πρέπει» και τα «μη».
Σου έχουν πει ποτέ πως πρέπει να είσαι πιο «έτσι» ή πιο «αλλιώς»; Πως αν ήσουν λιγότερο απαιτητικός ή πιο συμβιβαστικός, όλα θα ήταν πιο εύκολα; Μα τι σημασία έχει αν είναι πιο εύκολα, αν δεν είναι αληθινά; Δεν ήρθες εδώ για να διευκολύνεις τους άλλους, ούτε για να χωρέσεις σε καλούπια. Ήρθες για να ζήσεις τη δική σου αλήθεια, να την αποδεχτείς και να τη δείξεις στον κόσμο.
Να διεκδικείς πάντα το δικαίωμά σου να είσαι εσύ. Αυτός που γελάει δυνατά και κλαίει σιωπηλά. Αυτός που κάνει λάθη και μαθαίνει από αυτά. Αυτός που δεν φοβάται να ζητήσει συγγνώμη, αλλά και που ξέρει πότε να πει «όχι». Αυτός που ξέρει τι θέλει και, κυρίως, τι δεν θέλει.
Κι αν αυτό σημαίνει πως κάποιοι δεν θα σε καταλάβουν, να είσαι εντάξει με αυτό. Δεν γεννήθηκες για να σε καταλάβουν όλοι. Ούτε να σου πει κανείς πως αξίζεις. Το ξέρεις ήδη. Η αξία σου δεν εξαρτάται από τα λόγια ή την αποδοχή τους.
Να είσαι ο εαυτός σου, κι ας σε παρεξηγούν. Να είσαι ο εαυτός σου, κι ας μην σε καταλαβαίνουν όλοι. Στο τέλος της ημέρας, οι άνθρωποι που θα μείνουν δίπλα σου, είναι αυτοί που θα δουν ποιος πραγματικά είσαι. Και αυτό, αρκεί.
