Κατερίνα Παπαδοπούλου

Γράφω παντού. Στις χαρτοπετσέτες των καφέδων μου, στα βιαστικά σημειώματα της κουζίνας, στις παρτιτούρες που αφήνω ανοιχτές, στην οθόνη του υπολογιστή, μα πιο πολύ εκεί—στο άυλο αρχείο του μυαλού μου. Γράφω για να ξεσπάσω τις σκέψεις που χτυπούν επίμονα, για να δώσω χώρο στα συναισθήματα που δεν χωρούν πουθενά αλλού. Για εκείνες τις λέξεις που γεννήθηκαν από μια είδηση που με λύγισε, από ένα χαμόγελο που μου έφτιαξε τη μέρα, από την έλλειψη όσων θεωρούμε δεδομένα. Η δημιουργία είναι ανάσα, είναι η αίσθηση πως υπάρχω, πως δεν χάνομαι. Έτσι, κάθε φορά που η φωνή μέσα μου ψιθυρίζει «Γράψε», ξέρω πως κάπως, κάπου, όλα θα βρουν τον δρόμο τους.