Γράφει η Ιωάννα Ανδριανού
Μην το δοκιμάσεις. Όσο κι αν σε κολακεύει η ιδέα πως μια γυναίκα χάνει λίγο τη λογική της μαζί σου, μην κάνεις το λάθος να το θεωρήσεις προσωπικό σου πλεονέκτημα.
Γιατί θα σου δώσει δικαιώματα. Όχι επειδή δεν ξέρει να τα υπερασπίζεται, αλλά επειδή σε θέλει. Θα σου συγχωρήσει μια αγένεια, θα παραβλέψει μια ασυνέπεια, θα κάνει εκείνο το ένα βήμα παραπάνω που υπό άλλες συνθήκες δεν θα έκανε ούτε με πληρωμένα τα έξοδα.
Και θα το ξέρει. Μην ανησυχείς, δεν έπαθε ξαφνική βλάβη στην κρίση της επειδή σε ερωτεύτηκε.
Απλώς μαζί σου θα επιτρέψει στον εαυτό της να μην είναι διαρκώς τόσο λογικός.
Εδώ αρχίζει το επικίνδυνο.
Αν αντιληφθείς την αδυναμία της και αρχίσεις να τη χρησιμοποιείς, να εξαφανίζεσαι επειδή ξέρεις πως θα περιμένει, να απαιτείς επειδή ξέρεις πως δύσκολα θα αρνηθεί, να δοκιμάζεις τα όριά της για να διαπιστώσεις μέχρι πού φτάνει η επιρροή σου, τότε δεν έχεις καταλάβει τίποτα από τον έρωτα.
Έχεις απλώς ανακαλύψει ένα εξαιρετικά βολικό κουμπί και το πατάς.
Μόνο που οι γυναίκες δεν λειτουργούν με διακόπτες. Και κυρίως δεν ξεχνούν εύκολα τη στιγμή που κατάλαβαν πως κάποιος χρησιμοποίησε την τρυφερότητά τους εναντίον τους.
Μπορεί να μη φύγει αμέσως. Μπορεί να σε δικαιολογήσει άλλη μία φορά. Να σε κοιτάξει και να θέλει ακόμα να σε φιλήσει, ενώ ταυτόχρονα ξέρει πως κάτι μέσα της έχει ήδη αρχίσει να απομακρύνεται.
Αυτή είναι η λεπτομέρεια που συνήθως διαφεύγει από τους πολύ σίγουρους άντρες.
Νομίζουν πως όσο περισσότερο τους αγαπά μια γυναίκα, τόσο περισσότερα θα ανεχτεί.
Κάποιες φορές ισχύει. Για λίγο.
Ώσπου εκείνη καταλαβαίνει πως το πρόβλημα δεν ήταν ότι σου έδειξε πόσο σε θέλει. Ήταν ότι εσύ, αντί να την πλησιάσεις, αποφάσισες να δεις πόσο μπορείς να απομακρυνθείς χωρίς να τη χάσεις.
Μην κάνεις, λοιπόν, την αδυναμία της σε εσένα, δύναμή σου.
Γιατί την ημέρα που θα πάψει να σε θέλει, δεν θα χάσεις μια γυναίκα που δεν μπορούσε χωρίς εσένα.
Θα χάσεις μια γυναίκα που μπορούσε μια χαρά. Και για χάρη σου είχε κάνει την εξαίρεση.
Και το χειρότερο; Θα ξέρεις ακριβώς τι έκανες με αυτήν.
