Writing Lab

Ρόη Καπετάνου Δεν το φώναξα ποτέ δυνατά, αλλά τώρα ήρθε η ώρα.Η δύναμή μου… είμαι εγώ.Όχι αυτοί που με άφησαν, ούτε εκείνοι που με πλήγωσαν. Όχι οι αγάπες που πρόδωσαν,…

Γράφει η Ράνια Σταθάκη Όχι, δεν είσαι εσύ η χαμένη αυτής της ιστορίας. Όσο κι αν πονάς, όσο κι αν σου λείπει, όσο κι αν νιώθεις πως σε γονάτισε αυτή…

Γράφει η Αγγελική Μεταξά Ήρθες πάλι, ακάλεστη, να με βρεις στη χειρότερή μου στιγμή. Με τα μάτια μου στεγνά από τα πολλά δάκρυα και την καρδιά μου κομμένη στα δύο.…

Γράφει η Άννα Παπαϊωάννου Κουράστηκες.Όχι από την αγάπη. Από την αναμονή.Από εκείνα τα “θα” που δεν έγιναν ποτέ “τώρα”.Από εκείνους που ήξεραν να υπόσχονται, αλλά δεν είχαν ιδέα πώς να…

Γράφει η Ιωάννα Ανδριανού Την πέρασες για δεδομένη.Γι’ αυτήν που θα είναι εκεί.Που θα περιμένει να ωριμάσεις.Που θα κάνει τα στραβά μάτια, θα δικαιολογεί, θα μαζεύει πίσω σου.Μέχρι που το…

Γράφει η Κική Μαυράκη Υπάρχουν άνθρωποι που δεν ψάχνουν αγάπη.Ψάχνουν θύματα.Σου λένε «θέλω αλήθεια» και όταν τη δώσεις, σε κατηγορούν που δεν τους χάιδεψες τα αυτιά.Σου λένε «ψάχνω εμπιστοσύνη» και…

Γράφει η Αγγελική Γιαννακοπούλου Εσύ μπήκες με φόρα.Χώρεσες στην καθημερινότητά της.Στις σκέψεις της, στα πλάνα της, στις σιωπές της.Όπου κι αν κοιτούσε, ήσουν εκεί.Γεμάτος. Παρών. Απαιτητικός. Κι εκείνη;Έδωσε χώρο.Σου άνοιξε…

Γράφει η Ρόη Καπετάνου Όταν αγαπάς έναν άνθρωπο, τον αγαπάς όπως είναι.Με τα φώτα του και τα σκοτάδια του.Με τα “πολλά του” και τα “πολύ του”.Με τον τρόπο που γελάει…

Γράφει η Αγγελική Μεταξά Είναι εύκολο να γεμίσεις ένα κρεβάτι.Ένα τηλέφωνο, μια εφαρμογή, μια βραδιά χωρίς πολλά λόγια, χωρίς πολλές προσδοκίες.Αγκαλιές που μυρίζουν άγνωστο, φιλιά που δεν λένε τίποτα.Κορμιά που…

Γράφει η Αντωνία Χατζηγιάννη Δεν πονάει που έφυγε.Πονάει που όταν ήταν εκεί, δεν ήξερες τι είχες.Που νόμιζες πως θα περιμένει. Πως θα αντέξει. Πως δεν θα φύγει ποτέ στ’ αλήθεια.…