Writing Lab

Γράφει η Άννα Παπαϊωάννου Μερικές σιωπές δεν κρύβουν απόσταση.Δεν κρύβουν αδιαφορία.Κρύβουν αγάπη που έμαθε να ανασαίνει χαμηλόφωνα, να μην διεκδικεί με φωνές, να μη σπαταλιέται σε λόγια. Γιατί δεν χρειάζονται…

Γράφει η Ναταλία Αργυροπούλου Μη μου λες “πάντα”.Μη γεμίζεις τον αέρα με λόγια μεγάλα, που δεν αντέχουν στο βάρος των ημερών. Πες μου “σήμερα”.Πες μου “είμαι εδώ”.Πες μου “σε θέλω…

Γράφει η Κική Μαυράκη Ποτέ μην υποτιμάς τη δύναμη εκείνου που μένει σιωπηλά.Είναι εύκολο να κάνεις φασαρία.Είναι εύκολο να γεμίζεις τον αέρα με λόγια, να φωνάζεις τα δίκια σου, να…

Γράφει η Ρένα Χατζηγεωργίου Μερικές φορές, ένα βλέμμα αρκεί.Να πει όλα όσα τα χείλη δεν τολμούν.Να χτίσει γέφυρες εκεί που η σιωπή έγινε τείχος. Ένα βλέμμα μπορεί να σε σώσει.Να…

Γράφει η Σταυροπούλου Ιωάννα Κάθε πρωί σε ξαναδιαλέγω.Όταν ανοίγω τα μάτια μου και πριν ακόμα πάρω την πρώτη ανάσα της μέρας, εκεί είσαι.Στο πρώτο δευτερόλεπτο της συνείδησης, σε σκέφτομαι.Όχι από…

Γράφει η Κατερίνα Ανδριανού Μην ψάχνεις το “σωστό”. Κάποιες αγάπες είναι απλά ο καθρέφτης που χρειάζεσαι για να γίνεις αυτό που φοβάσαι. Κάποιες αγάπες δεν ήρθαν για να κρατήσουν.Ήρθαν για…

Γράφει η Ζωή Αρχοντάκη Η ζωή δε σου χρωστάει “κάποια στιγμή”. Ή τώρα ή ποτέ. Ό,τι δεν τολμάς, μένει πάντα μισό.Μια σκέψη που δεν ειπώθηκε.Ένα φιλί που δεν δόθηκε.Ένα “σε…

Γράφει ο Νίκος Θεοδωρίδης Δεν είχα υπολογίσει την είσοδό σου.Δεν σε είχα γράψει σε κανένα κεφάλαιο, ούτε σε κανένα «αν». Δεν σε περίμενα. Κι όμως, μπήκες.Με το έτσι θέλω. Με…

Γράφει η Νίκη Σταματοπούλου Σαν χάος γνώριμο μοιάζει,κάθε φορά που σου δίνω μια καινούρια ευκαιρία.Όχι γιατί ελπίζω πως θα αλλάξεις.Όχι γιατί δεν θυμάμαι τι πόνεσε.Αλλά γιατί ξέρω πολύ καλά τι…

Γράφει η Άννα Μαρκοπούλου Δεν το σκόπευα.Δεν το προγραμμάτισα.Δεν ήσουν ο στόχος, ούτε καν η σκέψη.Ήσουν απλώς εκεί.Κι εγώ απλώς περνούσα. Κι όμως… κάτι μέσα σου με αναγνώρισε.Όχι με φωνές.…