Writing Lab

Γράφει η Ρόη Καπετάνου Ο αληθινός έρωτας δεν είναι ποτέ παράσταση.Δεν έχει σκηνοθεσία, ρόλους ή προβολείς.Είναι εκεί που μπορείς να τρέμεις και να μη σε κοροϊδέψουν.Να σπάσεις και να μη…

Γράφει η Ράνια Σταθάκη Δεν πονάει μόνο το τέλος.Πονάει η σιωπή του.Το άδειο του βλέμμα, το «τίποτα» που δεν ειπώθηκε, το άξαφνο «φεύγω» που δεν συνοδεύτηκε ούτε από ένα «γιατί».…

Γράφει η Αγγελική Μεταξά Αν σε ήθελε, θα το ήξερες. Δεν θα ρωτούσες αν έκανε κάτι λάθος, αν είπες κάτι παραπάνω, αν περίμενες κάτι που δεν μπορούσε να σου δώσει.…

Γράφει η Ναταλία Αργυροπούλου Δεν ήταν τύχη.Δεν ήρθε εύκολα. Δεν έτυχε.Δεν ήταν απλώς σωστό timing ή συμπαντική συγκυρία. Ήταν πείσμα.Ήταν το “δεν φεύγω” όταν όλα φώναζαν “φύγε”.Ήταν το “θα το…

Γράφει η Ρένα Σταυροπούλου Κάθε βράδυ, πριν κοιμηθώ, σε βάζω στο ίδιο συρτάρι.Μαζί με όλα τα “αν” που δεν ειπώθηκαν.Αν είχαμε μιλήσει αλλιώς.Αν δεν είχες φύγει έτσι.Αν είχα κρατήσει λίγο…

Γράφει η Μαργαρίτα Ζερβού Δεν είναι το τώρα που πονάει.Το τώρα είναι ήσυχο, άδειο, σιωπηλό.Το τώρα δεν έχει μάχες, δεν έχει σενάρια, δεν έχει σκιές. Το τότε πονάει. Που ήσουν.Που…

Γράφει η Χατζηγιάννη Αντωνία Δεν είναι ότι δεν σ’ αγαπούν. Είναι ότι σ’ αγαπούν λιγότερο απ’ όσο έχεις ανάγκη. Κι αυτό πονάει χειρότερα. Το “λίγο” δεν σκοτώνει απότομα.Σε ροκανίζει.Αργά. Σιωπηλά.Χωρίς…

Γράφει η Φανή Θεοδώρου Δεν μου λείπεις.Και το εννοώ.Δεν είμαι από αυτούς που κρατιούνται από κάτι που τελείωσε.Δεν νοσταλγώ αυτό που δεν άντεξε. Απλώς…Δεν ξέρω πού να ακουμπήσω όλη αυτή…

Γράφει η Ελένη Κασιμάτη Κάποιες φορές, οι μεγαλύτερες αγάπες δεν τελειώνουν με καβγάδες.Ούτε με πόρτες που χτυπούν, ούτε με βαριές κουβέντες. Τελειώνουν με μια απλή σιωπή. Ένα μήνυμα που δεν…