Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή
Δεν υποτάσσεται ο έρωτας, μωρό μου! Τα θέλει όλα, τώρα, πολύ! Δεν συμβιβάζεται με ημίμετρα, δεν χορταίνει με τα λίγα. Δεν αρκείται στο σχεδόν, δεν υπακούει σε κανόνες. Είναι η τρέλα που ξεσηκώνει το μυαλό σου και ταυτόχρονα είναι η μόνη λογική σε έναν κόσμο παράλογο.
Ο έρωτας, αγάπη μου, δεν έχει όρια. Δεν μετρά τις πιθανότητες, δεν λογαριάζει το ρίσκο. Είναι επιθυμία και ανάγκη, είναι πόνος και λύτρωση. Είναι πάθος και πόθος, που κυριεύει κάθε σου κύτταρο. Έρωτας είναι το φιλί που σου κόβει την ανάσα και το χάδι που ξεσηκώνει τις αισθήσεις σου. Είναι να βυθίζεσαι σε απελπισία, όταν είστε χώρια και να ζεις μόνο όταν είστε αγκαλιά.
Ο έρωτας, σου λέω, είναι απόλυτος. Δεν ορίζεται, αλλά σε ορίζει. Δεν καθοδηγείται, αλλά σε οδηγεί. Δεν ρωτάει, αλλά απαιτεί. Δεν διαπραγματεύεται, αλλά εξουσιάζει. Δεν έχει πρέπει, σωστό και λάθος. Σωστό είναι μονάχα αυτό που ο έρωτας προστάζει και το μόνο που του πρέπει είναι να του παραδοθείς.
Στον έρωτα δεν μετράει ο χρόνος. Μετράει μόνο η στιγμή. Εκείνη η αναπόφευκτη στιγμή του τώρα, όλα, πολύ. Εκείνη η στιγμή που τα χέρια μπλέκονται και τα χείλη ενώνονται. Εκείνη η στιγμή που τα κορμιά γίνονται ένα και το εγώ αφανίζεται, για να κυριαρχήσει το εμείς.
Μια θύελλα είναι ο έρωτας, που σαρώνει το παρελθόν και σε αιχμαλωτίζει στο τώρα. Κι εσύ τολμάς και ρισκάρεις χωρίς εγγυήσεις. Δίνεις και δίνεσαι, χωρίς να ζητάς ανταλλάγματα. Κατακτάς και κατακτιέσαι, σε μια μάχη που δεν έχει νικητές και νικημένους. Ζεις για το τώρα, για τη στιγμή, για εκείνο το παθιασμένο βλέμμα, για εκείνο το χαμόγελο ανάμεσα στα φιλιά.
Δεν θέλει λόγια ο έρωτας, πράξεις ζητάει. Κοφτές ανάσες κι αναστεναγμούς. Χάδια παράφορα και φιλιά παθιασμένα. Θέλει παράδοση άνευ όρων και ηδονή χωρίς όρια. Δεν θέλει σκέψη, δεν θέλει δισταγμούς. Δεν σταματάει στα εμπόδια, δεν απαντάει στα γιατί. Με ένα “πάμε” σε προκαλεί να τον ακολουθήσεις, με ένα “σε θέλω” σου αλλάζει την ζωή.
Είναι κτητικός ο έρωτας. Τα θέλει όλα δικά του. Δεν του αρέσει να μοιράζεται, δεν χορταίνει με τίποτα λιγότερο από τα πάντα σου. Μυαλό, ψυχή και σώμα τα θέλει απόλυτα δικά του. Και να θυμάσαι ότι ο έρωτας ζηλεύει και θυμώνει και διεκδικεί με πάθος ό,τι του ανήκει.
Δεν δίνει εγγυήσεις ο έρωτας, κατάλαβέ το. Μπορεί να σου χαρίσει τον παράδεισο, μπορεί και να σε οδηγήσει στην κόλαση. Σε παρασύρει σε συναισθήματα ακραία και εξαφανίζει κάθε ίχνος λογικής. Κι αν είσαι τυχερός, μπορεί να σε ολοκληρώσει. Αλλιώς μπορεί να διαλυθείς.
Είναι παιχνίδι για λίγους ο έρωτας. Για εκείνους που τολμούν να ρισκάρουν. Για εκείνους που πέφτουν στη φωτιά, χωρίς να νοιάζονται αν θα καούν. Για εκείνους που είναι έτοιμοι να τα παίξουν όλα, να τα κερδίσουν όλα, να τα χάσουν όλα.
Γι’ αυτό σου λέω.. Αν δεν έχεις τα κότσια να διαλυθείς εντελώς, μην ψάχνεις για έρωτες. Αν δεν αντέχεις να το ζήσεις, μην το προκαλείς.
