Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου.
Εφήμερες αγάπες; Τι γεύση μας αφήνουν τελικά; Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά. Μάλλον είναι γλυκόπικρες, σαν ένα δυνατό εσπρεσσο που όσο ζάχαρη να του βάλεις, σου αφήνει πίκρα! Είναι αυτές οι σχέσεις που δεν ξέρεις ποτέ τι σου είναι ο άλλος, δεν ξέρεις αν είναι φίλος σου, γνωστός, εραστής ή απλά απωθημένο.
Εσύ με το που τον γνωρίζεις νιώθεις ότι είναι ο έρωτας της ζωής σου. Αυτός από την άλλη κρατάει πάντα αποστάσεις. Σου λέει να το πάτε σιγά σιγά και όπου σας βγάλει. Όταν βρίσκεστε ζείτε τον απόλυτο έρωτα αλλά μόλις χωρίζετε είσαστε δύο φίλοι, δυο γνωστοί, δυο ξένοι. Και δωσ’ του τα κλάματα, το άγχος, ο πανικός πάνω από ένα τηλέφωνο που χτυπάει σπάνια, πάντα μετά τις δέκα το βράδυ. Ένα μήνυμα του με ένα «θέλω να σε δω», ακυρώνεις τα πάντα και τρέχεις.
Γρήγορες ετοιμασίες, η διάθεση στα ύψη, τηλέφωνα χαράς σε φίλες και μια ανάγκη να σταματήσει ο χρόνος και να μείνεις εκεί στην αγκαλιά του για πάντα. Ακόμα μια βραδιά που έμεινε αξέχαστη, σε γέμισε ενέργεια για δυο τρεις μέρες μέχρι να αρχίσει πάλι να σου λείπει και να ψάχνεις τρόπους να τον δεις αλλά να φοβάσαι να του το πεις για να μην τον πιέσεις. Τι ακριβώς τον πιέζει όμως; Τι είναι αυτό που του κόβει την αναπνοή όποτε του μιλάς για σχέση;
Η απάντηση είναι εύκολη αλλά τόσο δύσκολη να την πιστέψεις. Απλώς δε σε γουστάρει τόσο ώστε να γίνεις το κορίτσι του. Γι αυτόν είσαι και θα είσαι μια κοπέλα που περνάει πολύ καλά τις νύχτες του. Δεν τον ενδιαφέρουν τα νέα σου, ούτε αν θυμώσεις για κάτι που θα σου πει, ούτε αν έχεις ανάγκη να τον δεις. Θέλει απλά όποτε έχει χρόνο και διάθεση να είσαι διαθέσιμη για κείνον.
Η επίσημη δικαιολογία του όποτε του μιλάς για σχέση είναι ότι δεν είναι η κατάλληλη περίοδος στην ζωή του για κάτι τέτοιο, ότι δεν σου αξίζει, ότι έχει άλλες προτεραιότητες και φυσικά ότι στο είχε ξεκαθαρίσει από την αρχή. Δεν θέλει να τον αγαπήσεις, ούτε να δεθείς, ούτε να τον νοιάζεσαι και να τον αναζητάς. Το αποτέλεσμα; Η δική σου ζωή μετατρέπεται σε έναν μόνιμο αγώνα να του κεντρίσεις το ενδιαφέρον, σε μια αγωνία να καλύψεις όλες τις ανάγκες του ξεχνώντας τις δικές σου, σε μια αναμονή να τον ξαναδείς και σε μια ελπίδα ότι κάποτε θα είσαστε μαζί.
Ο καιρός περνά και κάπου εκεί στους εφτά μήνες που βρίσκεστε και ενώ εσύ είσαι έτοιμη να απομακρυνθείς, έρχεται ένα μήνυμα που λέει ότι νιώθει πολλά για σένα, ότι θέλει να είστε μαζί και ότι απορεί πως τον ανέχεσαι τόσο καιρό. Όχι μην γελιέσαι δεν σε αγάπησε ξαφνικά, απλά τον έπιασαν τα συναισθηματικά του και είσαι το πιο εύκολο θύμα. Άσε που έχει καταλάβει ότι απομακρύνεσαι και ξέρει πώς να σε κρατήσει κοντά του για να μην χάσει την «βόλεψη» του.
Η σχέση σου μαζί του δεν θα είναι ποτέ φυσιολογική , πάντα θα υπάρχει η σκιά της ανεξαρτησίας του και η υποτίμηση σου που την ανέχτηκες. Μην αποθέσεις τις ελπίδες σου, ούτε τον χρόνο σου σε έναν άνθρωπο που δεν έχει να σου προσφέρει τίποτα. Φύγε όσο είναι νωρίς! Όλοι αξίζουμε αυτόν που θα μας βάλει στην πρώτη σειρά της σελίδας της ζωής του και όχι αυτόν που δεν έχει καν αφήσει χώρο στην σελίδα του για μας. Όσο και να το θέλουμε, όσο και να το προσπαθούμε, οι εφήμερες αγάπες δεν κρατάνε απλά μας αφήνουν έντονες αναμνήσεις, ανοιχτές πληγές και ένα μεγάλο γιατί!
LoveLetters
