Να τη σέβεσαι τη ζωή για να σε σέβεται και εκείνη
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Να τη χορεύεις τη ζωή, να την αγαπάς, να την αφουγκράζεσαι και να ακούς πάντα τισου λέει. Να της μιλάς όμορφα, να τη χαϊδεύεις τα φτερά…
Share
Posts by author
Βασιλική Κοτλίτσα
244 posts
Χανόμαστε…
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Χανόμαστε, στο χάος της μέρας και της μιζέριας μη μπορώντας να πάμε παρακάτω. Χανόμαστε μέσα σε λέξεις βουβές που θέλουν τόσα πολλά να πουν και τελικάμένουν…
Share
Για πάντα και λίγο ακόμα.
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Πριν γίνεται γονείς ήσασταν δύο. Μοιράζονταν για δύο, αγαπούσατε για δύο, γελούσατε για δύο, και όλα αυτά, δεν τελείωσαν όταν ήρθε στο κόσμο το παιδί σας,…
Share
Είναι ένα τεράστιο βιβλίο η ζωή, χωρίς αρχή, μέση και τέλος.
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Είναι όμορφη η ζωή αρκεί να μη τη παίρνεις ποτέ στα σοβαρά. Πρέπει να τη γλεντάς. Να την αφουγκράζεσαι πριν καν τη ζήσεις. Πρέπει να τη…
Share
Δεν χάθηκα, έγινα μαμά!
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Δε χάθηκα. Έγινα μαμά.Δε χάθηκα, μέσα μου μεγάλωνε ένας άνθρωπος και τώρα μεγαλώνει στο κόσμο μας,και αυτό δεν είναι δικαιολογία είναι απλά η πραγματικότητα, η δική…
Share
Τους νίκησε ο εγωισμός..
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Η αγάπη τελικά δεν ήταν για αυτούς. Τους νίκησε ο εγωισμός, το αμέτρητο πάθος, τα πολλά λόγια, η υπερθέαση στα κοινωνικά δίκτυα και οι κρυφές ματιές…
Share
Η ζωή δεν περιμένει. Προχωρά.
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Να ζεις τη ζωή σου ελεύθερα. Να τσαλακώνεσαι, να ρισκάρεις. Μη διστάζεις λεπτό καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής σου. Να παλεύεις για όλα όσα αγαπάς.…
Share
Το μαζί που αξίζει να το περιμένεις
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Δεν είναι όλοι οι άντρες ίδιοι. Δε τους βάζουμε όλους σε ένα καζάνι και τους βράζουμε δίχως δεύτερη κουβέντα. Δεν είναι όλοι του φαινεσθαι και δεν…
Share
Όταν τον δεις… θα καταλάβεις.
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Δε θα τον προσέξεις αμέσως, είναι εξάλλου αθόρυβος και ήπιος.Δε φωνάζει και δε διεκδικεί σκηνές, αλλά πίσω από κάθε λεπτομέρεια κρύβεται πάντα εκείνος — και τι…
Share
Ερχόταν και έφευγε σαν σύννεφο
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Ερχόταν και έφευγε σα σύννεφο, πότε ντυμένος άνθρωπος και πότε σα σκιά που πάλευε μη χαθεί με τον αέρα. Ερχόταν και έφευγε σαν όνειρο που παρακαλούσα…
Share
