Γράφει η Θώμη Μπαλτσαβιά
Τα μάτια… Ανέκαθεν μιλούσαν καλύτερα ανάμεσα σε δύο ανθρώπους. Πάντα έλεγαν τα πιο όμορφα. Και τα δικά σου μάτια είναι γοητευτικά φλύαρα από την πρώτη στιγμή. Δε χορταίνω να βυθίζομαι στις θάλασσές τους και να με ταξιδεύουν σε όνειρα. Ψιθυρίζουν τα λόγια που ήθελα να ακούσω. Αλήθειες που με συναρπάζουν, προκαλώντας μου συναισθήματα που φοβίζουν κιόλας, αλλά αξίζουν κάθε ρίσκο.
Να χάνομαι στο βλέμμα σου λοιπόν. Ναι, είναι το μόνο που πια επιθυμώ. Έτσι αντέχω τα πάντα. Έτσι δε με ανησυχεί τίποτα και νιώθω την ασφάλεια που γύρευα. Με κοιτάς και αισθάνομαι ότι είμαι κάτι ξεχωριστό. Βλέπω την ίδια σπίθα μέσα στα μάτια σου που σιγοκαίει μέσα μου κι αυτό είναι ανεκτίμητο. Δεν είναι εύκολο να συμβεί αυτό, άσχετα αν έχουμε όλοι… μάτια.
Σε κοιτώ και μπορώ να βρω απαντήσεις, λύσεις και να δημιουργώ. Να δημιουργώ στιγμές για μας, ζωή και επιθυμίες που δε φαντάζουν άπιαστες. Ακόμη και μέσα σε κόσμο, όταν διασταυρώνονται οι ματιές μας, απλά ο χρόνος σταματά. Όταν θα πάψεις να με κοιτάς έτσι… μάλλον αν ποτέ δε θα βλέπω μες τα μάτια σου όσα αντικρίζω τώρα… θα ξέρω πως όλα τελείωσαν.
Πάντα λαχταρούσα να βρω δύο μάτια που να με τρελαίνουν αλλά και να με ησυχάζουν ταυτόχρονα. Δύο μάτια που να βλέπω τον κόσμο μέσα τους ή και με τη δική τους ματιά. Δύο μάτια που όχι απλά να κοιτάζουν αλλά να βλέπουν αληθινά ποιά είμαι. Να έχουν ιδιαίτερο βλέμμα μόνο για μένα και να με αναζητούν. Ένα βλέμμα που να με πηγαίνει στα ουράνια και να εξομολογείται όσα ποτέ χείλη δε θα πουν.
Καθρέφτες, λένε, πως είναι της ψυχής. Γι’ αυτό απολαμβάνω αμέτρητο χρόνο να τα παρακολουθώ, προσπαθώντας να καταλάβω την ψυχή τη δική σου. Να μπω μέσα της, να κάνω τα πάντα να ρη στολίσω κι εγώ πιο όμορφα, δίνοντάς της όσα της λείπουν.
Να χάνομαι στο βλέμμα σου… ναι! Και να ξεχνώ τα πάντα, ανακαλύπτοντας συγχρόνως τόσα πολλά! Κοίτα με… δες με… έχω μάτια μόνο για τα δικά σου μάτια και καρδιά που χτυπάει αλλιώς με ένα σου βλέμμα. Κοίτα… Κοίτα πως πλημμυρίζουν τα μάτια μου ευτυχία όταν συναντώνται οι ματιές μας.
Έχεις πολλά να μου πεις ακόμη με τέτοιο βλέμμα, να με πας σε άλλα μέρη, να μου μάθεις. Κι εγώ θα βουτώ με τρελή ευχαρίστηση στα μάτια για τα οποία θέλω να ζω, να γίνομαι καλύτερη και να τους φτιάξω ολόκληρο κόσμο υπέροχο.
Να χάνομαι στο βλέμμα σου… στο βλέμμα που έψαχνα δίχως να ξέρω τίποτα άλλο. Υπόσχομαι να σου λέει και το δικό μου βλέμμα όσα χρειάζεσαι, φαντάζεσαι και προπάντων ποθείς. Θα χάνεσαι στο βλέμμα μου και θα είναι αρκετό! Θα έχω ήρεμη τη θάλασσά μου να πραγματοποιήσεις τα μαγικά σου ταξίδια. Θα έχω έτοιμη τη φωτιά να μας ζεσταίνει πάλι και πάλι.
Μόνο να χάνομαι στο βλέμμα σου… τίποτα άλλο!
