Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής.
Τα φώτα των αυτοκινήτων τρεμόπαιζαν πίσω από την πλάτη σου. Έπεφταν ίσια μες στα μάτια μου κι έκρυβαν με μαεστρία τα λιγοστά εγωιστικά μου δάκρυα. Δεν ήθελα να με κοιτάζεις κατά πρόσωπο εκείνη τη νύχτα. Προτιμούσα τα θολά φώτα των αυτοκινήτων. Μ’είχε γαληνέψει η όψη τους.
Η αγκαλιά σου, ένιωθα πως είχε κάτι από το “σπίτι” μου η αγκαλιά σου! Το μελλοντικό μου “σπίτι”. Δεν ήθελα να σ’αφήσω λεπτό από τα χέρια μου. Έφερνες στο μυαλό μου θύμησες από τα παιδικά μου χρόνια, από τις αγκαλιές που δεν πήρα ποτέ σαν παιδί.. από την αγάπη που δεν πήρα ποτέ. Κι ήταν η δικιά σου αγκαλιά, εκείνη η ξεχασμένη, εκείνη η τελευταία που ήρθε για να καλύψει όλα μου τα κενά. Ήταν όλες οι αγκαλιές μαζί! Όλη η αγάπη που μπορούσε να μου δώσει ένας άνθρωπος! Όλη!
Η καρδιά μου ακολουθούσε τον δικό της ξέφρενο ρυθμό. Νόμιζα ότι χόρευε στον ήχο που έκαναν τα φύλλα των δέντρων γύρω και πίσω από το σημείο που είχαμε βρει καταφύγιο. Εκεί, μακριά απ’όλους, μακριά απ’οτιδήποτε μας έκανε κακό..
Κι ήταν πολύ πιο ερωτευμένη απ’ό,τι έδειχνε η καρδιά μου!
Έβαλα τα δυνατά μου λοιπόν κι άρχισα να πολεμάω με τους φόβους σου..
Έσφιξες το χέρι μου, λες και είχες καταλάβει μέσα σου ότι εκείνη ακριβώς τη στιγμή, ξεκινούσα για τη πιο δύσκολη μάχη της ζωής μου. Λες και μου έλεγες:
«Πήγαινε, καλή τύχη! Πήγαινε και γύρνα Νικητής!»
Παρέταξα τους δαίμονές μου απέναντι από τους δικούς σου και ξεκίνησα να παλεύω τις σκέψεις σου.. μία προς μία. Όλη κείνη τη νύχτα πάλευα!
Στην αρχή ήταν εύκολο. Οι πρώτες σου σκέψεις ηττήθηκαν σε λίγα μόλις λεπτά. Παιχνιδάκι μου φάνηκε! Ξέρεις.. η απόσταση κι η ηλικία είναι απλά αριθμοί όταν έχεις πάρει τις αποφάσεις σου.
Έπειτα άρχισε να δυσκολεύει..
Μου μιλούσες για όλα εκείνα που φοβόμουν κι εγώ.
Μου μιλούσες για ταξίδια, για όνειρα, για το μέλλον ΜΑΣ!
Κι ήθελες ν’αλλάξουμε τον κόσμο εκείνη τη νύχτα, θυμάσαι;
Ένιωθα καθώς σε άκουγα πως αντιμετώπιζα και τον εαυτό μου παράλληλα με τις σκέψεις σου. Με είχε κυριεύσει εκείνη η γνώριμη λαχτάρα για το άγνωστο που ήμουν έτοιμος να εξερευνήσω.
Λαχτάρα και φόβος μαζί.
Λαχτάρα για να γνωρίσω τι κρύβεται πίσω από τον ήλιο των ματιών σου και φόβος γιατί.. “εκείνο” που κρυβόταν εκεί πίσω, θα μπορούσε να μου χαρίσει όλα εκείνα που ονειρευόμουν!
Ίσως τελικά νά‘ναι αλήθεια.. κι “εκεί” που φοβάσαι να πας, να κρύβονται όλα εκείνα που θέλεις να ζήσεις! Όλα όμως!
