Γράφει η Μαρίνα Κρητικού
Πολλές οι λαϊκές ρήσεις που υπάρχουν για τον χρόνο και πόσο βοηθητικός είναι στην διαχείριση διάφορων καταστάσεων στη ζωή μας. Είναι όντως ο καλύτερος γιατρός ή με την πάροδο του χρόνου, όχι μόνο δεν διαχειριζόμαστε τις καταστάσεις που μας έχουν συμβεί, αλλά τις βάζουμε κάτω από το χαλί για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε παρακάτω; Μήπως τελικά καταφεύγουμε εκεί γιατί δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε πρόσωπο με πρόσωπο τις δυσκολίες;
Συχνά επίσης στα ζευγάρια, μπορεί να πει ειπωθεί από τον έναν από τους δύο ότι χρειάζεται χρόνο. Χρόνο όμως για ποιο πράγμα; Ο χρόνος απομακρύνει πρόσωπα και καταστάσεις, δεν φέρνει πιο κοντά. Όταν ζητάς χρόνο, είναι σαν να δίνεις παράταση στην αγωνία και αυτό φαίνεται στο πρόσωπο του άλλου. Φαίνεται στον τρόπο που σε κοιτάζει και προσπαθεί να εκμαιεύσει πληροφορίες από τη μη λεκτική σου στάση.
Τι πιο ξεκάθαρο και ειλικρινές να επικοινωνήσεις στον άλλον άμεσα αυτό που έχεις να του πεις, χωρίς να ζητάς χρόνο;
Καταφεύγουμε στον χρόνο και ό,τι μπορεί αυτό να συνεπάγεται, με αποτέλεσμα να γινόμαστε ευθυνόφοβοι και να κουκουλώνουμε δύσκολες καταστάσεις και γεγονότα. Για πόσο όμως μπορούμε να τα βάζουμε κάτω από το χαλί και να τα προσπερνάμε; Όσα έγιναν δεν μπορεί να τα γιατρέψει το πέρασμα του χρόνου, μπορεί όμως να τα απαλύνει, ώστε να μην πονάνε όπως την πρώτη μέρα.
Ο χρόνος δημιουργεί συναισθηματική απόσταση από τα γεγονότα, τα οποία όμως αν δεν επεξεργαστούμε ταυτόχρονα και με άλλους τρόπους, είναι σαν να έχουμε κάνει “μια τρύπα στο νερό”.
Ισως τελικά η αλήθεια να βρίσκεται κάπου στην μέση. Είναι σημαντικό να μην κάνουμε οποιεσδήποτε κινήσεις εν βρασμώ, τις οποίες ίσως μετανιώσουμε, ούτε όμως και να αφήνουμε μεγάλο χρονικό διάστημα να περνάει χωρίς να κάνουμε κάτι. Αν βρούμε την χρυσή τομή, τότε ίσως και να αξιοποιήσουμε πολύ καλύτερα τον χρόνο προς όφελος μας. Τα πάντα στη ζωή είναι θέμα ισορροπίας και όταν την βρούμε, όλα γίνονται πιο ήπια.
