Το μεγαλύτερό μου μάθημα. Το μεγαλύτερό μου δώρο, εσύ!
Γράφει ο Γιώργος Αντωνιάδης Το μεγαλύτερό μου μάθημα ήσουν εσύ. Όχι γιατί μου τα είπες ωραία. Αλλά γιατί με ανάγκασες να δω καθαρά. Με έμαθες τι σημαίνει ευθύνη στο συναίσθημα,…
Share
Posts by tag
Writing Lab
483 posts
Η σιωπή δεν είναι καταφύγιο, είναι το τέλος..
Γράφει ο Φάνης Θεοδώρου Ξέρουμε και οι δυο, βαθιά μέσα μας, ότι η σιωπή δεν είναι καταφύγιο. Είναι το τέλος. Όχι το θεαματικό, όχι εκείνο με πόρτες που κλείνουν δυνατά.…
Share
Τα πολλά “φεύγω” κουράζουν..
Γράφει η Σοφία Δημητρίου Η σχέση δεν είναι παιχνίδι. Δεν έχει γύρους, δεν έχει παύση, δεν έχει «ξαναρχίζουμε από την αρχή» κάθε φορά που κάτι δεν σου βγαίνει. Και η…
Share
Δεν πονάνε όσα ειπώθηκαν λάθος. Πονάνε όσα δεν ειπώθηκαν ποτέ.
Γράφει η Ελένη Κασιμάτη Ό,τι δεν ειπώθηκε στην ώρα του, έγινε βάρος αργότερα. Κάθισε μέσα μας, μεγάλωσε, άλλαξε μορφή. Από λέξη έγινε κόμπος. Από σκέψη έγινε σιωπή που πιέζει. Και…
Share
Είναι παράλογα αυτά που αφήνεις να περνάνε..
Γράφει η Έλενα Δημάκη Είναι παράλογο μωρέ ν’ αφήνεις στιγμές κι ανθρώπους να περνάνε. Να τους κοιτάς σαν τρένα που δεν πήρες ποτέ, ενώ ήξερες πως κάτι μέσα σου ήθελε…
Share
Η μεγαλύτερη αγάπη είναι η πιο απλή
Γράφει η Ρένα Σταυροπούλου Η μεγαλύτερη αγάπη είναι η πιο απλή. Όχι αυτή που φωνάζει, όχι εκείνη που χρειάζεται αποδείξεις και μεγάλα λόγια για να σταθεί. Η απλή αγάπη δεν…
Share
Ο έρωτας, δεν αντέχει στα μισά..
Γράφει η Ελένη Κασιμάτη Δεν συμβιβάζομαι σε χλιαρούς έρωτες. Θέλω εκείνη τη δίνη που σε τραβάει μέσα της πριν καν προλάβεις να πάρεις ανάσα. Θέλω τον παλμό να ανεβαίνει, τα…
Share
Το “μαζί” δεν ζητιανεύεται. Το “μαζί” επιλέγεται.
Γράφει η Ελένη Κασσιμάτη Λίγο ακόμα μαζί ήθελα μωρέ… όχι πολλά, όχι θαύματα, ούτε επανάσταση. Μόνο λίγο. Μια ανάσα παραπάνω, ένα πρωινό ακόμη να βρω το χέρι σου δίπλα μου,…
Share
Δεν χρειάζεται να βρεις τον τέλειο άνθρωπο..
Γράφει η Μαριάννα Αργυρίου Κάθε φορά λες πως αυτή θα είναι η σωστή. Η φορά που δεν θα επαναλάβεις λάθη, που δεν θα χαθείς σε ημίμετρα, που δεν θα σκορπίσεις…
Share
Να μην μας ξεθωριάσει ο χρόνος
Γράφει η Κατερίνα Μαυρίδου Δεν ξέρω πόσο θα κρατήσει αυτό που ζούμε. Δεν ξέρω πόσο δρόμο θα διανύσουμε μαζί, ούτε πόσες στάσεις θα κάνουμε πριν αποφασίσουμε –ή αναγκαστούμε– να κατέβουμε…
Share
