Writing Lab

Γράφει η Έλενα Δημάκη Μην μου πεις ότι μετάνιωσες. Δεν χρειάζεται. Οι πληγές μου ξέρουν την αλήθεια. Τη νιώθουν κάθε φορά που κοιτάζομαι στον καθρέφτη και βλέπω το αποτύπωμά σου.…

Γράφει η Κατερίνα Ανδριανού Κάποιοι βυθίζονται στον έρωτα. Αφήνονται, πνίγονται, χάνονται. Τους βλέπεις να παρασύρονται από τα ρεύματα, να χάνουν την ανάσα τους, να παλεύουν να βρουν τον βυθό ή…

Γράφει η Αντωνία Χατζηγιάννη Ήμουν το ταξίδι που φοβήθηκες να κάνεις. Κάθε βήμα μαζί μου ήταν πρόκληση, κάθε στροφή σε έβγαζε από τη ζώνη ασφαλείας σου. Ήμουν θάλασσα που άλλοτε…

Γράφει η Ρένα Χατζηγεωργίου Εσύ ήσουν το λιμάνι μου, κι εγώ το καράβι που ξέμεινε σε φουρτούνα. Τώρα, χωρίς εσένα, η ζωή μοιάζει με ξένη χώρα – άγνωστη, ψυχρή, χωρίς…

Γράφει η Κατερίνα Ανδριανού Αλήθεια τώρα, πώς γίνεται να μην κατάλαβες ποτέ; Ήσουν εκεί, μπροστά μου, κι εγώ σου έδινα τα πάντα. Έβαζα την ψυχή μου σε κάθε βλέμμα, κάθε…

Γράφει ο Ανδρέας Φιλιππίδης Εσύ κι εγώ; Ένα λάθος που επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά. Μια φωτιά που δεν σβήνει, ακόμα κι όταν γίνεται στάχτη. Δεν είμαστε φτιαγμένοι για να υπάρχουμε…

Γράφει ο Χάρης Αναστασίου Δεν έμαθα να μοιράζομαι, όταν πρόκειται για σένα.Όχι γιατί δεν μπορώ, αλλά γιατί δεν θέλω. Δεν έχω χρόνο για «περίπου», για «ίσως», για τα μισά συναισθήματα…

Γράφει η Άννα Μαρκοπούλου Κάθε φορά που οι φωνές μας έφταναν στο ταβάνι, κάθε λέξη ήταν μαχαίρι. Πετούσαμε τη λογική από το παράθυρο και βουτούσαμε στον πόλεμο χωρίς σχέδιο. Κι…

Γράφει η Φανή Θεοδώρου Ξέρεις, πάντα είχα μια αδυναμία στα παραμύθια. Όχι γιατί τα πίστευα. Αλλά γιατί με ξεγελούσαν όμορφα. Έχουν μια τέχνη τα ψέματα, όταν είναι καλοστημένα. Σου χαϊδεύουν…

Γράφει η Μαρία Αλεξίου Σε έναν κόσμο άπιστο και άνιωθο, είναι δύσκολο να κρατήσεις πίστη. Γύρω σου βλέπεις ανθρώπους να αγαπούν από συνήθεια, να φεύγουν χωρίς μάχη, να ζουν σχέσεις…