Writing Lab

Γράφει η Αντωνία Χατζηγιάννη Πληκτρολογείς τον αριθμό. Ταχυκαρδία. Έχει ξεκινήσει ώρα πριν. Το χέρι σου τρέμει, αλλά η απόφαση έχει παρθεί. Χτυπάει… χτυπάει… και ξαφνικά: — “Παρακαλώ.” Καταπίνεις τον κόμπο…

Γράφει η Ιωάννα Σταυροπούλου Αφήστε τους αιθεροβάμονες να λένε, κανείς δεν πέθανε από έρωτα. Κανείς. Όσο κι αν χτυπήθηκε, όσο κι αν ξενύχτησε πάνω από μηνύματα που δεν έφτασαν ποτέ.…

Γράφει η Κατερίνα Ανδριανού Ο έρωτας δεν είναι καλοκαιρινή βόλτα στην παραλία ούτε ραντεβού που κλείνεται από υποχρέωση. Είναι τρέλα. Είναι εκείνο το τρέμουλο στα χέρια του όταν ξέρει ότι…

Γράφει η Ελένη Κασιμάτη Δεν υπάρχει τίποτα πιο ταπεινωτικό από το να ζητιανεύεις αγάπη. Να στέκεσαι απέναντί του και να περιμένεις. Μια λέξη, μια κίνηση, ένα σημάδι πως είσαι κάτι…

Γράφει η Δανάη Χριστοδούλου Η καρδιά ξεγελιέται. Παρασύρεται από υποσχέσεις, από μεγάλα λόγια, από πάθος που καίει αλλά δεν ζεσταίνει. Η λογική πάλι, στήνει παγίδες. Ζυγίζει, μετράει, υπολογίζει. Και στο…

Γράφει η Άννα Παπαϊωάννου Πόσες φορές έχεις πει «θα το κάνω αύριο»;Πόσες στιγμές έχεις αφήσει να χαθούν, πόσα «σ’ αγαπώ» δεν είπες όταν έπρεπε, πόσες ευκαιρίες προσπέρασες γιατί νόμιζες πως…

Γράφει η Λαμπράκη Ευγενία Για εκείνα τα φιλιά που έμειναν μετέωρα στον αέρα, τα άφησαμε να αιωρούνται ανάμεσα σε «πρέπει» και «δεν ξέρω» και τελικά δεν δόθηκαν τη στιγμή που…

Γράφει η Ναταλία Αργυροπούλου Στην αρχή ήταν όλα όσα ήθελε. Το άγριο και το ήρεμο μαζί. Το αίνιγμα και η λύση του. Ήταν αυτή που τον έκανε να μετρά τις…

Γράφει η Ρένα Χατζηγεωργίου Ξέρω πώς πάει αυτό το έργο. Ξέρω την ατμόσφαιρα, το σενάριο, την κατάληξη. Στην αρχή είναι όλα ωραία. Ελαφριά. Ανέμελα. Δυο μάτια που συναντιούνται, δυο φωνές…