Τώρα πια, ήταν ελεύθερη..
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Βγήκε στον δρόμο και άρχισε να τρέχει. Δεν υπήρχε κανείς εκείνη την ώρα έξω. Κάποιοι κοιμόντουσαν, άλλοι ήταν αγκαλιά με τους αγαπημένους τους και έβλεπαν τηλεόραση,…
Share
LOVE
12039 posts
Οι δειλοί, δεν ερωτεύτηκαν ποτέ… και οι γενναίοι δεν έπαψαν ποτέ να πιστεύουν στο “μαζί”, στο “εδώ” και στο “τώρα”
Το δίκιο μου έψαχνα ρε μάνα!
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Το δίκιο μου έψαχνα ρε μάνα, το δίκιο μου. Εκείνο που στερήθηκα στα χρόνια της σιωπής. Μην μιλάς, μού’λεγες, μην μιλάς. Μην μιλάς στους μικρούς, μην…
Share
Από τη ζωή, παίρνουμε αυτό που διεκδικούμε με ψυχή!
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου. Πληγώνουν οι άνθρωποι. Πληγώνουν και απογοητεύουν. Ελαττωματικά ανθρώπινα όντα όλοι μας, που προσπαθούν να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό για να τα καταφέρουν μέσα στις μέρες…
Share
Εκείνες οι εγκλωβισμένες ψυχές, στο λάθος σώμα..
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Όλα μπορούν να αλλάξουν, από τη μια στιγμή στην άλλη, αλλά και από χρόνο σε χρόνο. Τίποτα δε μένει ίδιο. Τίποτα δεν μένει εκεί όπως ήταν…
Share
Μην μπερδεύεις τον ευαίσθητο με τον εκμεταλλεύσιμο..
Γράφει η Ιωάννα Παπαδοπούλου Κι αν είμαι πολύ ευαίσθητη, κι αν είμαι και λίγο παιδί, εσύ πρέπει να το εκμεταλλευτείς; Είναι εντάξει να είσαι ευαίσθητος. Αυτό συμβαίνει όταν έχεις μαγεία…
Share
Υπάρχουν κι οι γυναίκες που κοιτάνε την ψυχή, όχι την τσέπη!
Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Λοιπόν φίλοι μου αφιερωμένο σε εσάς που θεωρειτε πώς όλες οι γυναίκες είναι τσουλες και κοιτάνε μόνο τα λεφτά. Ναι, δεν αμφιβάλλω θα έχετε πληγωθεί, όπως…
Share
Πόσες σιωπές χωράνε στο “σε θέλω” που δεν είπες;
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Όσα δεν είπες, σε πόσες σιωπές άραγε να χωράνε; Ένα “σε θέλω” θα είναι πάντα αρκετό κι ένα “μου λείπεις” ποτέ δε θα περισσεύει. Μία “καλημέρα”…
Share
Έγινε συνήθεια η απουσία σου..
Γράφει η Ελένη Σάββα Σε περίμενα εκείνο το βράδυ. Κι ύστερα νύχτωσε πολύ. Δεν είχες φανεί και γω περίμενα… Περίμενα και το πρωί. Έλεγα δεν γίνεται, θα έρθεις. Θα γυρίσεις…
Share
Για ότι πιστεύεις και ποθείς μέσα σου να μάθεις να προχωράς…
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου «Βλέπεις αυτό το δέντρο;» «Όχι, πού είναι;» «Δυο βήματα μπροστά σου» «Δεν βλέπω καθαρά..» «Κάτσε να πάω δυο βήματα να με δεις..» «Μα έκανες δυο βήματα…
Share
Χαμογέλα πλατιά και γύρνα τη σελίδα της ζωής!
Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη. Σε βλέπω! Σε παρακολουθώ! Έχεις πια κουρνιάσει στη γωνιά σου. Έχεις σωπάσει. Έχεις φαινομενικά γαληνέψει! Ευθύνεται η θάλασσα που πνίγει στον βυθό της κάθε καημό και…
Share
