Γράφει η Θωμαή Μπαλτσαβιά
Από τη στιγμή που τα μάτια μου βούλιαξαν στη θάλασσα των δικών σου ματιών, ήξερα ότι δεν έχω γυρισμό. Ψυχανεμίστηκα ότι δε θα είμαι ποτέ η ίδια πια. Όμως όσο κι αν τρόμαξα, δεν υπήρχε περίπτωση να μην το ζήσω αυτό.
Και το έζησα. Και δε μετανιώνω άσχετα από το αποτέλεσμα. Έζησα αυτά που ονειρεύτηκα και το καλύτερο από όλα ήταν το ότι ήταν ακριβώς το ίδιο κι από τη δική σου πλευρά.
Δεν άργησε να γίνει ωστόσο σαφές κι εμφανές ότι εσύ και η σταθερότητα είστε μαλωμένοι.
Εσύ κι η ασφάλεια είστε εκ διαμέτρου αντίθετοι. Έλα όμως που αυτά ανέκαθεν ήταν για μένα το ζητούμενο και το ποθούμενο. Ο μόνος τρόπος να υπάρχει κάποιος στη ζωή μου κι ο πιο σημαντικός λόγος να υπάρχω γενικά.
Δεν έμαθα ούτε κατάλαβα ποτέ αν αυτή είναι η φύση σου ή η επιλογή σου. Στην πρώτη περίπτωση δεν ξέρω αν υπάρχει γιατρειά αλλά και πάλι.. δεν είμαι ψυχολόγος μήτε ψυχίατρος. Στη δεύτερη περίπτωση, να σε ενημερώσω απλώς ότι δε γίνεσαι πιο.. γοητευτικός αλλά γίνεσαι αφορμή να τρέξει κάποιος μακριά.
Πάλεψα λίγο όσο κουράγιο είχα από τα όμορφα που ένιωσα, με τις εναλλαγές σου που δε θεωρώ ήταν στα πλαίσια να μην ρουτινιάσουμε. Η αίσθηση ότι τζογάρεις με την ψυχή μου ήταν καταπέλτης. Η αίσθηση έγινε επιβεβαίωση και κάθε μέρα ήταν σα να περιμένω τι θα αποφασίσει για τη ζωή μου η τύχη.
Άρχισες να μη φαντάζεις τόσο ιδανικός πια αφού η γη δεν ήταν πολύ στέρεα κάτω από τα πόδια μου. Τα όνειρά μου γίνονταν ξαφνικά ζάρια στα χέρια σου και δε ρωτήθηκα γι’ αυτό. Με ποιο δικαίωμα έκανες την αγάπη τζόγο; Δε ξέρω τι περίμενες να κερδίσεις ούτε με ενδιαφέρει αλλά κάπου εκεί για μένα το συννεφάκι γίνεται γκρι από ροζ. Κάπου εκεί κλωτσάει το είναι μου και κλείνω διακόπτες.
Δε με αφορά πλέον ο έρωτας και η προσπάθεια να χτίσω κάτι. Το ένστικτο επιβίωσης παίρνει τα ηνία, η αξιοπρέπεια υπερισχύει και θα είναι σα να μην υπήρξες σε λίγο. Έκανες επιλογές που αφορούσαν εσένα κι όχι το εμείς. Δυστυχώς δεν ήρθαν όμως οι εξάρες που περίμενες.. αλλά το ασσόδυο. Έτσι είναι ο τζόγος μάτια μου.. δεν ήξερες;
Εγώ δεν φτιάχνω όμως ζωή με ασσόδυο. Δεν μένω με τζογαδόρους και δε βγάζω στο σφυρί την καρδιά και τα θέλω μου. Δεν είμαι διατεθειμένη να ρισκάρω την ηρεμία μου, να διαπραγματευτώ την αξία μου και να ξεχάσω την περηφάνια μου. Όσα σου έδωσα δεν ήταν αποτέλεσμα τζόγου γιατί στην αγάπη δε χωράνε παιχνίδια. Το αν, το ίσως, το μήπως.. στα χαρίζω.
Μας έπαιξες..στα ζάρια κι έφερες ασσόδυο! Θα ζεις πια με αυτό. Εγώ κρατώ τη γαλήνη μου, τον αυτοσεβασμό μου και έχω να δώσω άπλετα κάπου που θα μου προσφέρουν σταθερότητα κι όχι ρίσκο. Είμαι επενδυτής άλλης φύσης…
