Να την αγαπάς όπως είναι — κι όχι όπως βολεύει.
Γράφει η Σοφία Παπαηλιαδου Δεν ζητάει άδεια πια για να υπάρξει.Δεν μαζεύεται για να χωρέσει.Δεν κρύβει τα φτερά της από εκείνους που φοβούνται τις γυναίκες που πετούν. Έμαθε πως δεν…
Share
#justastoryteller
1138 posts
Στο τέλος της μέρας, αν δεν το ένιωσα δεν έγραψα γι’αυτό, κι αν δεν έγραψα, δεν το ένιωσα αρκετά.
Σοφία Παπαηλιάδου
Μερικά “σχεδόν”,πονούν πιο πολύ απ’ τα “ποτέ”..
Γράφει η Κατερίνα Μαυρίδου Μερικοί άνθρωποι στη ζωή σου,είναι ένα χέρι που πλησιάζει.Όχι για να πιαστεί,αλλά για να σου θυμίσει πως υπήρξε κάποτε η πρόθεση. Ένα άγγιγμα που δεν έγινε.Μια…
Share
Κάποτε ήσουν εσύ που ζητούσες μια δεύτερη ευκαιρία..
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Τους πιο σκληρούς δεν τους βρήκα στους «τέλειους».Τους βρήκα σε εκείνους που κάποτε τα έκαναν όλα θρύψαλα.Που πρόδωσαν, πληγώσανε, εξαφάνισαν ανθρώπους δίχως εξήγηση.Σε εκείνους που παρακάλεσαν…
Share
Δεν είναι δουλειά σου, να τους σώσεις..
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Προσπαθείς.Εξηγείς.Ξαναλές τα ίδια και τα ίδια — σαν χαλασμένο κασετόφωνο.Κι απέναντί σου, τοίχος. Όχι άνθρωπος.Σου πετάει “εγώ είμαι έτσι”, κι εσύ κάθεσαι να το μεταφράσεις σαν…
Share
Να λέμε «καλημέρα» και να μην είναι απλώς λέξη.
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Να λέμε «καλημέρα»και να το εννοούμε.Όχι τυπικά. Όχι από υποχρέωση. Όχι γιατί το γράφει το πρωτόκολλο των σχέσεων.Να το λέμε σαν υπόσχεση.Σαν σιωπηλό «σ’ έχω στο…
Share
9 χρόνια, LoveLetters: Τελικά οι σκέψεις, έγιναν συναίσθημα
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Δεν είχαμε σχέδιο.Είχαμε μεράκι. Εκείνη την εσωτερική ανάγκη που δεν ζητάει την άδεια κανενός, που δεν περιμένει τις ιδανικές συνθήκες για να ξεκινήσει. Έτσι ξεκινήσαμε κι…
Share
Κάτι πέρα απ’ τα “ποτέ”…
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Νόμιζε πως δεν πίνει ποτέ τεκίλα.Την έκαιγε, την άδειαζε, την πέταγε σε μέρη του εαυτού της που προτιμούσε να κρατά ασφαλή.Μόνο κρασί, ίσως λίγο ουίσκι σε…
Share
Κι αν έχασες το δρόμο, τι πειράζει;
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κι αν έχασες το δρόμο, τι έγινε;Δεν ήσουν ποτέ για τους έτοιμους δρόμους. Αυτούς με τις σωστές ταμπέλες, τα φωτεινά φανάρια και τους ήσυχους συνεπιβάτες.Εσύ είσαι…
Share
Είσαι παιδί μιας μάνας..
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Εμένα που λες, δεν με μεγάλωσε μια μάνα-βασίλισσα.Δεν με μεγάλωσε μια γυναίκα που φορούσε ρόμπες σατέν και έλεγε «να είσαι κορίτσι με τρόπους». Με μεγάλωσε μια…
Share
Μα τελικά ήταν απλώς το τελευταίο ψέμα..
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Έστησα έναν αργό, βαρύ ζεϊμπέκικο χορό, γύρω από κάθε ψέμα σου. Όχι για να σου αποδείξω κάτι. Ούτε για να με δεις και να μετανιώσεις. Αλλά…
Share
