Γράφει η Γεώρα
Να μην μπλέξεις ποτέ με γυναίκα θάλασσα – φωτιά, όχι γιατί θα σε καταστρέψει, αλλά γιατί θα σε κάνει να νιώσεις. Και οι πιο πολλοί, φοβούνται να νιώσουν. Φοβούνται να ακροβατήσουν πάνω σε ένα «σε νοιάζομαι». Τρέμουν μία αγκαλιά. Δίνουν χρόνο δανεικά. Κοροϊδεύουν τον εαυτό τους πως ζουν στο έπακρο την κάθε τους στιγμή και όταν τους ρωτάς έχουν μία μίζερη άποψη για τη ζωή.
Εσύ λοιπόν μία γυναίκα που είναι και θάλασσα μα και φωτιά, αν δεν είσαι αποφασισμένος να μπεις στην παραζάλη που θα σου χαρίσει να μην επιχειρήσεις να την πλησιάσεις. Όχι δεν θα σε «φάει» απλά θα πονέσεις. Θα πονέσεις γιατί αν δεν μπορέσεις να την κρατήσεις, θα φύγει.
Αν δεν έχεις να της δώσεις «ουσία» συναισθήματα πλασμένα με σημασία, θα σε αφήσει, γιατί ψάχνει κάτι όμοιό της, κάτι που να μην γεμίζει με κενό τον ουρανό της.
Θα σε καταστρέψει, γιατί θα σε κάνει να νιώσεις και θα σε αφήσει με την αλήθεια της ζωής σου, πως μέχρι τώρα δεν είχες ζήσει τίποτα, γιατί δε ρίσκαρες για τίποτα.
Θα πονάς από το συναίσθημα που γεννά η απώλεια της αγάπης. Θα λυτρώνεσαι στη θάλασσά της, θα καίγεσαι στη φωτιά που γεννά η αγκαλιά της. Θα κοντράρεσαι με την απουσία της, θα ελπίζεις για τη σημασία της.
Θα μισείς που νιώθεις, θα χαίρεσαι όμως που κατάφερες και έζησες!
