Γράφει η Ιωάννα Ντρε
Στη ζωή θα ενθουσιαστείς πολλές φορές. Θα ερωτευτείς, θα θαυμάσεις, θα αγαπήσεις πολλούς, ίσως, από τους ανθρώπους που θα περάσουν από την καθημερινότητά σου. Μα η μια φορά θα είναι η μια και μοναδική.
Ξεχωριστή τόσο, που όμοιά της δε θα υπάρξει.
Μπορεί να νιώθεις πως αγαπάς το ίδιο κάποιες φορές όμως το καταλαβαίνεις στη πορεία ότι η μια παραμένει ανεξίτηλη στο χρόνο. Δε σβήνει ποτέ όσο και να θες να τη ξεριζώσεις από μέσα σου.
Ερωτεύεσαι, κάνεις μια σχέση, τσακώνεσαι, απελπίζεσαι, ίσως αργότερα νιώσεις ότι χάνεται ο έρωτας, χάνεται το πάθος που υπήρχε στην αρχή, μπορεί να θες και να χωρίσεις γιατί λες ότι η σχέση δε μπορεί να ζήσει αφού δεν υπάρχει έρωτας.
Με μια φευγαλαία σκέψη δεν έχεις κι άδικο αλλά αν το καλοσκεφτείς θα δεις ότι έχεις. Γιατί αν χωρίσεις επειδή το μυαλό σου σκέφτεται έτσι θα εμφανιστεί στη συνέχεια η καρδιά σου η οποία θα νιώσει πόνο, μοναξιά, επειδή εσύ αποφάσισες να διώξεις την αγάπη που είχε για κείνη.
Την ερωτεύτηκες και την αγάπησες πολύ. Έλεγες.
Φοβόσουν μη τη χάσεις. Έλεγες.
Έτρεμες στην ιδέα μήπως ξυπνήσεις ένα πρωί και δεν είναι πια πλάι σου. Δεν είχες ξανανιώσει ποτέ ως τώρα έτσι. Έλεγες…
Έλεγες και το δειχνες και μπράβο σου γι αυτο. Αλλά τώρα τι γυρνάς και μου λες ξαφνικά. Χωρίζεις;
Γιατί;
Άκου να σου πω κάτι. Μπερδεύεις τον έρωτα με την αγάπη. Ο έρωτας μπορεί να έφυγε η αγάπη όμως ποτέ. Κι αν φύγει κι αυτή τότε δεν ήταν καν αγάπη.
Ήταν κάτι άλλο που το ονόμασες έτσι για να κερδίσεις εντυπώσεις.
Όταν αγαπάς και υπάρχουν χίλιοι λόγοι για να φύγεις εσύ πρέπει να βρεις τον ένα λόγο για να παραμείνεις.
Όταν αγαπάς υπομένεις πολλά προκειμένου να είσαι μαζί της.
Όταν αγαπάς χτίζεις γέφυρες για να σωθείτε και οι δύο όχι για να διαφύγεις μόνος.
Όταν αγαπάς μένεις, παλεύεις…
Αγαπάς όχι γιατί σε αγαπάει κι αυτή αλλά γιατί εσύ νιώθεις ότι δεν αντέχεις χωρίς εκείνη.
Αγαπάς τον άλλο όπως είναι και όχι όπως θα θελες να είναι.
Αγαπάς γιατί θες να σου λέει την πρώτη καλημέρα και για να σας βρίσκει αγκαλιά η νύχτα.
Αγαπάς γιατί δε μπορείς να σκεφτείς άλλη μες την αγκαλιά σου.
Δεν είναι αγάπη η αδιαφορία.
Δεν είναι αγάπη να θες να τη δεις μόνο όταν είναι να τη ρίξεις στο κρεβάτι.
Δεν είναι αγάπη όταν φεύγεις από κεινη και μιλάς με άλλες.
Δεν είναι αγάπη να τη θυμάσαι μόνο όταν δεν έχεις τίποτα καλύτερο να κάνεις.
Δεν είναι αγάπη όταν με μια δικιολογία θες να τη ξεφορτωθείς.
Αγάπη δεν είναι μόνο οι βόλτες.
Αγάπη δεν είναι μόνο το σεξ.
Αγάπη δεν είναι μόνο τα δώρα.
Αγάπη δεν είναι μόνο οι εκπλήξεις.
Αγάπη δεν είναι να κοιτάς μόνο την πάρτη σου.
Αγάπη είναι όταν το δύο γίνεται ένα.
Αγάπη είναι όταν το μαζί είναι καλύτερο από το χώρια.
Πραγματική αγάπη θα είναι όταν με τον καιρό βρεθείς με άλλες και δεις, και αισθανθείς ότι εκείνη παραμένει ακόμα στη καρδιά σου. Αν συμβεί αυτό ψάξε να τη βρεις. Να της το πεις απλά, να το γνωρίζει. Και που ξέρεις μπορεί να νιώθει και κείνη το ίδιο.
Μόνο τότε. Μόνο σε μια τέτοια αγάπη δε μπαίνει ποτέ τελεία!
