Γράφει η Ηρώ Αναστασίου.
Να αγκαλιάζεις τον εαυτό σου.
Να του χαμογελάς.
Να μην τον κατηγορείς συνέχεια για τα λάθη του παρελθόντος.
Αυτά πάνε και πέρασαν, δεν πρόκειται να τα ξαναδείς.
Τι κοιτάς πίσω;
Δεν υπάρχει τίποτα.
Και φεύγω πάντα απ’ό,τι κακό με κρατάει πίσω.
Φεύγω και δεν κρατάω τίποτα, γιατί δεν έχει αξία το παρελθόν, παρά μόνο το παρόν.
Γι’αυτό σου λέω, πάτα γκάζι και μην κοιτάς ποτέ πίσω.
Κι αν έχεις ανασφάλεια για το μέλλον θα σου πω ότι κανένας δεν ξέρει τι θα του συμβεί στο μέλλον.
Πρέπει να τσαλακώνεσαι για τα θέλω σου.
Να μοχθείς για τα πιστεύω σου, να μακελεύεις το παρελθόν σου και να στηρίζεις το παρόν και το μέλλον σου.
Γιατί ευτυχισμένος είναι ο άνθρωπος που ξέρει τι να θυμάται από το παρελθόν, τι να απολαμβάνει στο παρόν και τι να σχεδιάζει για το μέλλον.
Γι’αυτό αγάπα τον εαυτό σου πολύ περισσότερο γι’αυτό που είναι τώρα.
Να αγαπάτε τον εαυτό σας ρε.
Να τον κανακεύετε, να τον καμαρώνετε.
Μην αφήνετε την ψυχή σας να κρυώνει, να την σκεπάζεται με όνειρα, με ταξίδια του νου και της καρδιάς σας.
Να είστε πάντα εκεί μαζί του, ακόμη κι όταν κάνετε την μεγαλύτερη μαλακία.
“Η ζωή αρχίζει να μετράει από την στιγμή που μαθαίνεις ποιος είσαι πραγματικά.”
Όταν δεν νοιάζεσαι καθόλου ποιος είναι ο άλλος.
Όταν θα καταλάβεις ότι η μόνη γνώμη που μετράει πραγματικά είναι η δική σου κι όχι των άλλων.
Όταν αντιληφθείς ότι σήμερα είμαστε κι αύριο μπορεί να μην είμαστε.
Γι’αυτό χαμογέλα και προχώρα.
