Γράφει η Ελένη Σάββα
Δεν ξέρω, κάποτε σκέφτομαι ότι ίσως δεν παίρνεις πίσω όση αγάπη δίνεις, κι αυτό είναι εντάξει.
“Αγαπάς για να αγαπάς, και όχι για να πάρεις ανταπόδοση- αυτό δεν είναι αγάπη.” λέει ο Λέο Μπουσκαλια. Κι έχει δίκιο, έτσι δεν είναι;
Αγαπάμε επειδή θέλουμε να αγαπήσουμε. Όχι επειδή μας το επιβάλουν, όχι επειδή περιμένουμε να αγαπηθούμε.
Αγαπάμε γιατί έτσι νιώθουμε. Αγαπάμε γιατί η καρδιά μας γεμίζει και χαμογελάει.
Κι αν το καλοσκεφτείς, ίσως η αγάπη που δίνουμε να μην είναι ποτέ ίση μ’αυτή που λαμβάνουμε. Ο καθένας έχει τη δική του αντίληψη για την έννοια του ρήματος “αγαπάω”. Κι αν εσύ τα δίνεις όλα, αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση πως θα πάρεις σίγουρα τα πάντα από τους άλλους.
Μα το πιο σημαντικό, είναι ότι “τα πάντα” τα δικά τους, ίσως να μην μοιάζουν με τα δικά σου. Και γι’αυτό πολλές φορές παρεξηγούμε την αγάπη. Και πληγωνόμαστε δίχως να σκεφτούμε. Και δίκαιο έχουμε, η καρδιά δεν έχει μυαλό. Μόνο νιώθει, δυσκολεύεται να σκεφτεί.
Ο καθένας έχει τα δικά του όρια! Μια αρχή κι ένα τέλος. Κι ίσως τα όρια τα δικά σου να είναι πολύ πιο μακριά. Αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση πως ο άλλος που έχεις απέναντι σου δεν έκανε ό,τι μπορούσε. Ίσως σημαίνει όμως ότι όσα έκανε, ακόμα κι αν ήταν ό,τι μπορούσε να κάνει, δεν θα είναι ποτέ αρκετά για σένα.
Αυτό πρέπει να μάθουμε να ξεχωρίζουμε. Αυτό πρέπει να μάθουμε να ελέγχουμε. Δεν μετριέται η αγάπη, δεν μπαίνει σε καλούπια. Κι όταν ο άλλος λέει πως έκανε ό,τι μπορούσε, πριν τον κατηγορήσεις, ψάξε τα όρια του, δες λίγο με τα μάτια του, νιώσε με την καρδιά του.
Μη σταματήσεις όμως ποτέ να δείχνεις την αγάπη σου με κάθε τρόπο και να τα δίνεις ολα! Καμία σημασία δεν έχει αν είναι λίγα ή πολλά για τον άλλο. Σημασία έχει να νιώθεις εσύ καλά, σημασία έχει να αγαπάς! Να αγαπάς όπως τόσο μοναδικά εσύ μπορείς να αγαπήσεις.
