Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου
Μην βιαστείς να την αναζητήσεις την αγάπη.
Μην προσπαθήσεις να επουλώσεις τα σημάδια σου προκαλώντας το παρακάτω σου.
Το παρακάτω, θα έρθει την ώρα που θα είσαι έτοιμη να το ζήσεις.
Δεν θα έρθει να αντικαταστήσει, δεν θα έρθει να υποκαταστήσει.
Δεν είναι το Depon σου για να μην πονάς, δεν είναι το χάπι της λήθης σου για να μην θυμάσαι.
Μην βιαστείς να την αναζητήσεις την αγάπη. Μην βιαστείς να προκαλέσεις τον έρωτα.
Δεν μπορείς.
Θα έρθει την στιγμή που θα είσαι έτοιμη.
Την στιγμή που δεν θα προσποιείσαι πως δεν θυμάσαι! Θα θυμάσαι, μα δεν θα πονάει πια.
Την στιγμή που δεν θα έχεις άλλο θυμό, άλλη πίκρα, άλλη απογοήτευση. Θα έχεις μια γλυκόπικρη γεύση.
Την στιγμή που θα πάψεις να θυματοποιείσαι και θα κοιτάξεις κι εσύ τα δικά σου λάθη κατάματα! Θα τα κοιτάξεις, και θα στα συγχωρέσεις.
Την στιγμή που ο άνθρωπος που θα κοιτάς απέναντί σου, θα σε αποδεχτεί ολόκληρο!
Όπως είσαι. Ό,τι είσαι. Όσο είσαι.
Χωρίς μάσκα. Χωρίς φτιασίδια. Χωρίς τεχνητό φως να καλύψει τα σκοτάδια.
Την στιγμή που το γέλιο σου θα είναι ατόφιο και τα δάκρυά σου δεν θα τα κρύψεις!
Την στιγμή που η αγκαλιά που θα σε κρατήσει, δεν θα σε πνίξει, δεν θα σε τρομάξει, δεν θα σε πονέσει.
Την στιγμή που το χαμόγελό σου θα είναι δικό σου, ολόδικό σου!
Δεν θα είναι δανεικό. Δεν θα είναι περίπου. Δεν θα είναι κανείς γύρω σου να το φωτογραφίσει.
Δεν θα είναι η selfie σου, θα είναι ΕΣΥ!
Μην βιαστείς να τρέξεις στο παρακάτω.. μην βιαστείς να δημιουργήσεις το παρακάτω.
Θα αγαπηθείς, θα ξαναερωτευτείς, θα δοθείς και θα παραδοθείς.. την στιγμή που θα σου ανήκεις ολόκληρη!
Την στιγμή που κανένα κομμάτι σου δεν θα έχει μείνει πίσω, ενέχυρο μιας ψευδαίσθησης..
Μέχρι τότε, φύγε, περιπλανήσου, ταξίδεψε, κάνε ό,τι τραβά η ψυχή σου!
Μάζεψε τα κομμάτια σου ένα ένα από εκεί που τα σκόρπισες, από εκεί που τα άφησες, από εκεί που τα ξέχασες..
Γίνε ολόκληρη δικιά σου.. κι η αγάπη, θα ρθει!
