Γράφει η Μαρία Αρφαρά
“Δώσε μου μια ακόμη ευκαιρία και σου υπόσχομαι ότι θα αλλάξω”, σε παρακάλεσε ο/η σύντροφός σου με δάκρυα στα μάτια. Κι εσύ που ακόμη έχεις συναισθήματα για αυτόν τον άνθρωπο, δίνεις δεύτερη ευκαιρία στη σχέση σας με την ελπίδα πως όντως θα αλλάξει. Η αλλαγή όμως αυτή που τόσο επιθυμείς δε πρόκειται να έρθει ποτέ!
Γιατί πολύ απλά ο άνθρωπος δεν αλλάζει, όσες υποσχέσεις και όρκους κι αν σου δώσει, απλά αποκαλύπτεται. Σκέψου έναν άνθρωπο που η προσωπικότητά του διακατέχεται απο το αίσθημα της παθολογικής ζήλιας, της τσιγκουνιάς, της μιζέριας.
Νομίζεις πως είναι εύκολο να μετριάσει το συναίσθημα που σιγοκαίει μέσα του εκείνη τη στιγμή για να μη σε χάσει; Όχι βέβαια! Απο τη στιγμή που τον συγχώρησες μια φορά, πιστεύει ότι θα τον συγχωρήσεις και δεύτερη, τρίτη φορά και ούτω καθεξής.
Κάποιοι θα σκεφτούν πως όλοι αξίζουν μια δεύτερη ευκαιρία. Αυτό εξαρτάται απο την αιτία που η εκάστοτε σχέση έληξε. Αν για παράδειγμα ένας απο τους δυο έφτασε στο σημείο να ξεστομίσει επίθετα για το άλλον προσβλητικά, ή χειροδικήσει, η δεύτερη ευκαιρία είναι μάταιο καθώς και ανεπίτρεπτο να δίνεται.
Γιατί όταν ο σεβασμός χάνεται, χάνονται τα πάντα. Και να είσαι σίγουρος πως θα το κάνει ξανά και ξανά. Οπότε αν έχεις αποφασίσει να τερματίσεις τη σχέση σου για ένα ατόπημα που θεωρείς σοβαρό, μην παρασυρθείς απο δάκρυα , ψεύτικα λόγια και φθηνές δικαιολογίες.
Αυτό εξάλλου είναι σύνηθες να το πράττουν οι χειριστικοί άνθρωποι. Εσύ τι θα κάνεις για να προστατέψεις τον εαυτό σου; Θα τον σεβαστείς όπως του αξίζει;
