Γράφει η Σταυροπούλου Ιωάννα
Ξέρεις, στην τελική, τα πράγματα είναι απλά. Δεν υπάρχουν μπερδεμένα «δεν ξέρω τι θέλω», ούτε χλιαρές δικαιολογίες του τύπου «περνάω φάση». Όποιος σε θέλει στη ζωή του, θα κάνει χώρο. Θα σε κρατήσει. Δεν θα σε αφήσει να φύγεις, ούτε θα σου δώσει την ευκαιρία να σκεφτείς αν ανήκεις αλλού.
Δεν είναι θέμα χρόνου, ούτε σωστού timing. Είναι θέμα επιλογής. Γιατί όταν κάποιος θέλει, το δείχνει. Όχι με μεγάλα λόγια και υποσχέσεις που ξεχνιούνται με την πρώτη δυσκολία. Το δείχνει με την παρουσία του. Με το πώς στέκεται δίπλα σου, ακόμα κι όταν εσύ παλεύεις με τους δαίμονές σου. Με το πώς σου δίνει χώρο να αναπνεύσεις, χωρίς όμως να νιώθεις πως χάνεσαι.
Όποιος σε θέλει, δεν θα αφήσει το «μαζί» σας να γίνει «χώρια». Δεν θα το ρισκάρει. Δεν θα σε αφήσει να νιώσεις μόνος σου στα δύσκολα. Θα βάλει στην άκρη τον εγωισμό του, τα «ίσως» και τα «κάποτε», και θα σε κοιτάξει κατάματα για να σου πει: «Είσαι εδώ, γιατί σε θέλω εδώ».
Αλλά να σου πω και κάτι ακόμα; Αυτό το «σε θέλω» δεν έρχεται ποτέ χωρίς κόπο. Χρειάζεται δύναμη, θάρρος και κυρίως αλήθεια. Κι όποιος δεν έχει τη δύναμη να σταθεί εκεί, να διεκδικήσει το «μαζί», απλώς δεν αξίζει να μείνει. Γιατί το πραγματικό «σε θέλω» είναι πράξεις, όχι υποσχέσεις.
Οπότε, αν κάποιος σε αφήνει να φύγεις, αν σε βλέπει να απομακρύνεσαι και δεν κάνει τίποτα για να σε κρατήσει, μην ψάχνεις για εξηγήσεις. Μην ψάχνεις για κρυφές δικαιολογίες. Αποδέξου το και προχώρα. Γιατί αυτός που πραγματικά σε θέλει, θα το αποδείξει. Με κάθε τρόπο. Και δεν θα σε αφήσει ποτέ να αμφιβάλλεις.
