Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος
Ξεκίνησε μια νέα χρονιά. Μια χρονιά που οφείλουμε και πρέπει να παλέψουμε προκειμένου να την κάνουμε καλύτερη. Στόχοι θα τεθούν, προγράμματα θα βγουν και η προσπάθεια θα ξεκινήσει, όπως πάντα.
Σε αυτή την προσπάθεια σε θέλω δίπλα μου, όπως εξάλλου ήσουν όλα αυτά τα χρόνια. Μου αρέσει το πείσμα σου και η δυνατότητα να ξεκινάς από την αρχή, όσο και αν, πολλές φορές, αυτό φαντάζει δύσκολο.
Το ξέρω ότι κάποιες φορές χάνεις το κουράγιο σου, την πίστη, την αισιοδοξία σου, και σε παίρνει από κάτω. Απόλυτα δικαιολογημένα και ανθρώπινα, δεν έχεις περάσει δα και λίγα. Όμως στο τέλος, πάντα βρίσκεις τον τρόπο να επανέλθεις. Είναι αυτή η φλόγα που καίει στην καρδιά σου, που δεν σε αφήνει να το βάλεις κάτω. Όσο συντηρείς αυτή τη νεανική φλόγα, υπάρχει ελπίδα. Αυτό είναι που δεν μπορούν να καταλάβουν σε σένα. Το ότι μπορεί να πέφτεις, αλλά βρίσκεις πάντα τα μέσα να σηκωθείς. Μόνος σου χωρίς καμία βοήθεια, όπως κάνεις τόσα χρόνια. Μόνη σου συμπαράσταση, η αγάπη των δικών σου ανθρώπων! Αυτών των μετρημένων στα δάκτυλα, φίλων και συγγενών.
Το καμπανάκι ακόμη δεν έχει ακουστεί και εμείς αντέχουμε ένα ακόμη γύρο στο ρινγκ της ζωής. Ξεσκόνισε τα γάντια σου, φόρεσέ τα και ρίξου στη μάχη. Θα συναντήσεις εχθρούς, κόλακες, φίλους, ανθρώπους που θα στη φέρουν πισώπλατα αλλά και ανισόρροπους που θα προσπαθήσουν να σου πάρουν το χαμόγελο.
Όμως στο τέλος, το ξέρω, εσύ θα σταθείς όρθιος. Γιατί είσαι φτιαγμένος από μέταλλο μαχητή που μπορεί να μην νικά πάντα αλλά ξέρει να παλεύει και στο τέλος να πετυχαίνει τους στόχους του.
Έτσι δεν είναι Αlter Ego μου;
