Γράφει η Καίτη Αγγελιδάκη
Δεν είναι ότι δεν μπορείς να παλέψεις. Μπορείς. Το έχεις αποδείξει. Για ανθρώπους, για σχέσεις, για κάτι που πίστεψες ότι άξιζε. Το θέμα είναι γιατί βρέθηκες να παλεύεις για να μείνεις.
Γιατί κάπου εκεί έχει ήδη χαθεί το νόημα.
Όταν ένας άνθρωπος σε θέλει, δεν σε κοιτάει σαν να είσαι υπό αξιολόγηση. Δεν σε βάζει σε μια άτυπη λίστα με “αν” και “μήπως”. Δεν κρατάει αποστάσεις για να δει αν θα τρέξεις να τις καλύψεις. Σε αφήνει να σταθείς δίπλα του χωρίς να σκέφτεσαι αν πατάς σωστά.
Υπάρχει μια ησυχία σε αυτό. Μια απουσία άγχους. Δεν χρειάζεται να υπολογίσεις την επόμενη κίνηση, δεν χρειάζεται να προσαρμόσεις τον εαυτό σου για να μην “χαλάσεις” κάτι. Είσαι εκεί και δεν σε βαραίνει η αμφιβολία.
Αντίθετα, όταν πρέπει να αποδεικνύεις συνεχώς ότι αξίζεις να είσαι παρών, κάτι μέσα σου σφίγγεται. Αρχίζεις να μικραίνεις χωρίς να το καταλάβεις. Να φιλτράρεις λέξεις, αντιδράσεις, κομμάτια του εαυτού σου. Να προσπαθείς να γίνεις πιο εύκολος, πιο βολικός, πιο “σωστός”. Και όσο το κάνεις, τόσο απομακρύνεσαι από αυτό που πραγματικά είσαι.
Δεν φταίει η προσπάθεια. Φταίει το ότι δίνεται στο λάθος σημείο.
Γιατί οι άνθρωποι που αξίζουν δεν χρειάζονται αποδείξεις για να σε κρατήσουν. Δεν περιμένουν να σε δουν να επιμένεις για να σε εκτιμήσουν. Σε βλέπουν από την αρχή. Και αυτό αρκεί για να σε κρατήσουν μέσα στη ζωή τους χωρίς όρους που αλλάζουν κάθε μέρα.
Δεν σημαίνει ότι όλα θα είναι στρωμένα. Θα υπάρξουν στιγμές που θα δυσκολευτείτε, που θα χαθεί η ισορροπία, που θα χρειαστεί να ξαναβρείτε ο ένας τον άλλον. Αλλά ακόμη κι εκεί, δεν θα νιώσεις ότι παίζεται η θέση σου. Δεν θα νιώσεις ότι ένα λάθος μπορεί να σε διαγράψει.
Αν νιώθεις ότι πρέπει να παλέψεις για να μείνεις, δεν είναι επειδή δεν αξίζεις. Είναι επειδή βρίσκεσαι σε ένα μέρος και με έναν άνθρωπο που δεν ξέρει τι να κάνει.
Και κάποια στιγμή το καταλαβαίνεις. Ότι η σωστή θέση δεν κατακτιέται. Δίνεται.
Και όταν σου δοθεί, το σώμα σου το αναγνωρίζει πριν προλάβεις να το σκεφτείς. Δεν υπάρχει ένταση. Δεν υπάρχει αγώνας.
Μόνο μια ήσυχη βεβαιότητα ότι, αυτή τη φορά, δεν χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα.
