Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη
Ησύχασε το μέσα μας καρδιά μου! Πια δεν υπάρχει τίποτε που να μην είναι αρκετό. Στης αγκαλιάς σου τα χέρια αφήνομαι και το φιλί σου πατρική στοργή και ασφάλεια στενάζει.
Γαλήνεψες το μέσα μου ψυχή μου!
Και δεν υπάρχει χτες σβήστηκε, οι πληγές επουλωθήκαν θάφτηκαν ξεχάστηκαν.
Και δεν υπάρχει αύριο γιατί το σήμερα μας ευλογίας ύμνους τραγουδά. Ευφραίνεις την ψυχή μου ομορφιά μου!
Για μια ζωή υποσχόμενη αγάπη και ηρεμία, μια ζωή που δεν ήξερα πως υπάρχει. Εσύ μου έδειξες την ομορφιά της. Και τίποτα πια δε φοβάμαι ούτε το αν σε χάσω! Γιατί αξιώθηκα στο πλάι σου να αισθανθώ γυναίκα!
