Γράφει η Ματίνα Νικάκη
Δεν είναι όλες οι γυναίκες ίδιες, φίλε μου. Και μη σοκάρεσαι μ’ αυτό.
Επειδή θεωρείς τον εαυτό σου κάτι ανώτερο κι εξεζητημένο και πιστεύεις πως είσαι μοναδικός, θα σου πω πως ο μοναδικός ανίκανος δεν είσαι εσύ. Υπάρχουν πολλοί σαν εσένα.
Έτσουξε; Θα περάσει!
Ανάμεσα σας, λοιπόν, υπάρχουν εκείνες οι γυναίκες που έχουν κάποιες ιδιαίτερες ικανότητες. Απόκοσμες, ήσυχες και δυνατές. Αυτές που φαίνονται αφελείς, είναι δοτικές και πίστεψέ με, παρατηρούν την κάθε σου κίνηση. Υπεραναλύουν την κάθε σου κουβέντα, νομίζεις ότι σε απολαμβάνουν, αλλά απλά σε κάνουν να νιώσεις άνετα για να είσαι ο εαυτός σου.
Κάπου εκεί προκύπτει το “ανόητος”!
Την πάτησες!
Είναι ικανές να δουν τις ανικανότητές σου και να σε παίξουν στα δάχτυλά τους, καημένε μου.
Είναι αυτές που δεν πατάνε στη γη, αλλά γεννήθηκαν να πετάνε ψηλά. Αγκαλιά με την περηφάνια και την αξιοπρέπειά τους, που δεν φοβούνται να μένουν μόνες. Το προτιμούν από το να ανέχονται κακομαθημένα αγοράκια.
Είναι αυτές που σε πιάνουν απ’ το χέρι και σε βάζουν στο δικό τους πέταγμα δίπλα. Αν δεν σου αξίζει να βρίσκεσαι εκεί, απλά σε αφήνουν. Κόβουν. Γιατί έχεις γεννηθεί να σέρνεσαι. Είσαι το κομμάτι αυτό της αλυσίδας και σε σέβομαι, γιατί εγώ μπορώ. Εσύ δεν μπορείς να σεβαστείς, ούτε τον αντρίκιο σου ρόλο ούτε τον άνθρωπο που έχεις δίπλα σου.
Χρήσιμα και τα ερπετά, δε λέω, μα εγώ είμαι αετός!
Το μόνο που θα έχεις να θυμάσαι από την ψεύτικη ζωή σου είναι ότι πέρασε από τη ζωή σου μια γυναίκα-αετός.
Αυτή που κατάλαβε την ανικανότητά σου να πετάς ψηλά και ότι γεννήθηκες για να σέρνεσαι.
Εκεί μείνε, λοιπόν. Κοίτα γύρω σου τι έχεις καταφέρει.
Να ζεις μέσα σ’ ένα τέλειο ψέμα. Μια ζωή που την ορίζουν οι ανικανότητές σου.
Κι εκεί θα μείνεις. Στο χώμα.
Γιατί τους ανθρώπους που έρχονται στη ζωή σου μόνο για να σε αγαπήσουν, δεν τους “πηδάς”, γιατί μετά θα σε πηδήξει η ίδια η ζωή.
Και ξέρεις κάτι τελικά;
Δικαιοσύνη λέγεται αυτό, ή κάρμα!
Όπως σε βολεύει, πες το…
