Γράφει η Ιωάννα Ιακωβίδου
Το αγαπημένο μου δέντρο της αυλής μας ήταν η πασχαλιά, το χρώμα της ακόμη είναι το αγαπημένο μου, μαζευόταν τα πουλιά την άνοιξη πάνω της, κάποτε είχα βγάλει μερικές φωτογραφίες.
Και το αγαπημένο μου λουλούδι το ζουμπούλι, φύτρωνε κάθε άνοιξη κι αυτό και είχε ίδιο χρώμα με την πασχαλιά μας.
Σε ρώταγα πότε τα φύτεψες κι έλεγες πως είχες ρίξει δυο τρεις βολβούς όταν γεννήθηκα κι ακόμη φυτρώνουν κάθε χρόνο, γούρλωνα κι εγώ τα μάτια με ενθουσιασμό σαν να το άκουγα πρώτη φορά.
Το αγαπημένο σου βιβλίο ήταν ο καπετάν Μιχάλης, είχες σημειώσει με στυλό την ημερομηνία που το αγόρασες. Επαναστατικό και συνάμα ρομαντικό το διάβασα κι εγώ και το φύλαξα μαζί με τα άλλα σου.
Έχει ακόμη κι έναν λεκέ από τον καφέ σου τον ζεστό που έπινες σε μια κούπα χωρίς χερούλι. Σου άρεσαν τα παλιά σου αντικείμενα και δε τα πέταγες.
Σε μάλωνα και για το ποτήρι σου το πλαστικό και σου ‘λεγα πέταξε το κιτρίνισε ρε μάνα. Το αγαπώ έλεγες, που να ήξερα ότι η κούπα σου και το ποτήρι σου το κιτρινισμένο θα γινόταν Άγια δισκοπότηρα για μένα κάποτε.
Θα τα αγαπούσα σαν ό,τι πολυτιμότερο έχω πια στη ζωή μου.
Κι αργότερα που μεγάλωσα σε ζήλεψα να ξέρεις, που ήσουν σε όλα καλή, μάνα νοικοκυρά, φίλη και σύζυγος, είχες καταφέρει να είσαι ευτυχισμένη με τον πατέρα. Χωρίς παράπονα χωρίς πίκρα, κι όσους κάποτε είχες κακιώσει τους συγχωρούσες λίγο αργότερα.
Δε ξέρω πως τα κατάφερνες αλλά το έκανες γιατί όπως έλεγες, μια κακία θα μείνει κι η ανωτερότητα είναι προτέρημα.
Προσπάθησα μα δε μπόρεσα να αγγίξω την ευτυχία σου γιατί δεν είμαι εσύ, τόσο απαλή και τόσο τρυφερή, άνθρωπος της προσφοράς με ήθος και χρυσή καρδιά.
Ίσως ήταν επειδή το όνομα σου έμοιαζε με το χρυσό … Χρυσούλα.
Οι αναμνήσεις μου μαζί σας είχαν χρώματα, το μπλε του ουρανού, το κίτρινο του ήλιου και το πράσινο των δέντρων.
Οι συννεφιές ήρθα αργότερα που σας χάσαμε. Πρώτα μέσα από τα δικά σου μάτια που έχασες την αγάπη σου κι ύστερα μέσα από τα δικά μας που χάσαμε εσένα.
Τώρα ακούω το ‘’ χρώματα κι αρώματα’’ του αγαπημένου σου Ξυλούρη βρίσκοντας την γαλήνη σιγά σιγά κάνοντας ειρήνη με μένα πρωτίστως.
