Γράφει η Τζένη Γιαννοπούλου
Θέλω να με θυμάστε όπως τότε που παίζαμε «αεροπλανάκι» στον καναπέ του σαλονιού, με τα γέλια σας να γεμίζουν το σπίτι. Όπως εκείνες τις στιγμές που καθόμασταν μαζί μπροστά στην οθόνη, με γαριδάκια και πατατάκια, φωνάζοντας και ζητωκραυγάζοντας για την Ελλάδα στη Eurovision. Θέλω να θυμάστε τις βόλτες μας στα λούνα παρκ, τα τρενάκια που δεν χορταίνατε, τις νεροτσουλήθρες που μας έκαναν να ξεκαρδιζόμαστε μέχρι δακρύων.
Θέλω να θυμάστε τη μυρωδιά της κουζίνας μας, όταν φτιάχναμε μαζί κουλουράκια ή τούρτες γενεθλίων. Θέλω να θυμάστε τις πρωινές μας βόλτες για πρωινό, τα ψώνια που κάναμε στα μαγαζιά, και όλες εκείνες τις μικρές, καθημερινές στιγμές που προσπαθούσα να κάνω ξεχωριστές, παρά τις δυσκολίες που ζούσαμε.
Θέλω, όμως, να θυμάστε και τα δύσκολα. Τα άσχημα, κι ας πονάνε. Ξέρω ότι περάσατε στιγμές που δεν θα έπρεπε να περάσει κανένα παιδί. Ξέρω πως είδατε τη ζωή μου να καταρρέει γύρω μας και βρεθήκατε σε τοξικές καταστάσεις που δεν μπορούσα να σας προστατεύσω πάντα από αυτές. Αλλά όλα αυτά –όσο σκληρά κι αν ήταν– είναι κομμάτι της ιστορίας μας. Είναι μαθήματα ζωής που σας έμαθαν να εκτιμάτε όσα έχετε, να ξεχωρίζετε το αληθινό από το ψεύτικο, να βλέπετε ποιος ήταν πραγματικά δίπλα σας και ποιος όχι.
Θέλω να θυμάστε πως τα λάθη μου, τα μικρά και τα μεγάλα, είναι κι αυτά κομμάτι μου. Ήμουν ένας άνθρωπος, όπως όλοι. Έγινα μαμά στα 23 μου και προσπάθησα με ό,τι είχα να κάνω το καλύτερο που μπορούσα. Ακόμα κι όταν η ζωή με έριχνε κάτω, ποτέ δεν σας άφησα. Ποτέ δεν απομακρύνθηκα από κοντά σας, ακόμα κι όταν η καρδιά μου πονούσε.
Δεν θέλω να με θυμάστε σαν μια μάνα που «θυσιάστηκε». Δεν το έκανα ποτέ. Κάθε στιγμή μαζί σας ήταν επιλογή μου. Ήμουν εκεί όταν γελούσατε, όταν κλαίγατε, όταν φωνάζατε πως δεν σας καταλαβαίνω. Ήμουν εκεί για να σας πω «όχι», ακόμα κι όταν μέσα μου ήθελα να σας πω «ναι σε όλα». Ήμουν εκεί στα όμορφα, αλλά και στα δύσκολα, να παλεύω δίπλα σας.
Και αν δεν θυμάστε τίποτα άλλο, να θυμάστε αυτό: Πως το μόνο που ήθελα ήταν να είστε ευτυχισμένοι. Να ζήσετε τη ζωή σας όπως τη θέλετε, γεμάτοι αγάπη, εμπειρίες και δύναμη. Τα όνειρα για το ποιοι θα γίνετε τα άφησα σε εσάς, γιατί εσείς ξέρετε καλύτερα τι γεμίζει την ψυχή σας. Και ό,τι κι αν κάνετε, να θυμάστε πως πάντα θα είμαι εκεί, στη μνήμη σας, στην καρδιά σας, να σας θυμίζω ότι η ζωή είναι όμορφη, ακόμα και μέσα από τις δυσκολίες της.
