Γράφει ο Πάνος Θεοδώρου
Μην κάθεσαι να ψάχνεις το «γιατί».
Μην αναρωτιέσαι αν έκανες κάτι λάθος.
Μην τυραννάς το μυαλό σου με σενάρια για το πώς θα μπορούσες να τον κρατήσεις.
Δεν έφυγε επειδή δεν σε αγαπούσε. Έφυγε γιατί ποτέ δεν σε αγάπησε όπως σου άξιζε.
Υπάρχουν άνθρωποι που μένουν, όχι επειδή αγαπούν, αλλά επειδή βολεύονται.
Που σε θέλουν, αλλά όχι αρκετά.
Που σου δίνουν, αλλά ποτέ όλα.
Και αυτό ήταν το λάθος σου. Νόμιζες πως αν έδινες περισσότερο, θα σου έδινε κι εκείνος.
Αλλά η αγάπη δεν δουλεύει έτσι. Δεν λειτουργεί σαν αντάλλαγμα. Δεν την κερδίζεις με το πόσο αντέχεις, με το πόσο υπομένεις, με το πόσο συγχωρείς.
Αν ένας άνθρωπος δεν ξέρει να αγαπάει όπως σου αξίζει, δεν θα μάθει ποτέ.
Και το να περιμένεις, το να ελπίζεις, το να μένεις εκεί και να πείθεις τον εαυτό σου πως κάποια μέρα θα το καταλάβει, είναι απλά χαμένος χρόνος.
Η αλήθεια είναι σκληρή, αλλά απλή:
Δεν μπορούσε να σου δώσει κάτι που δεν είχε ποτέ μέσα του.
Και ξέρεις κάτι;
Το ότι έφυγε, δεν είναι δικό σου βάρος να κουβαλήσεις.
Είναι δικό του.
Γιατί κάποτε θα καταλάβει τι έχασε.
Θα ξυπνήσει δίπλα σε κάποια άλλη και θα της δίνει τα ίδια μισά που έδινε και σε σένα.
Θα κοιτάξει πίσω και θα συνειδητοποιήσει πως είχε δίπλα του κάτι που δεν θα βρει ξανά.
Κι όταν θα θέλει να επιστρέψει, να θυμάσαι:
Εσύ δεν περιμένεις αυτούς που δεν ήξεραν πώς να μείνουν.
