Γράφει ο Τάσος Ζαννής
Θέλω να κάνω απεργία ύπαρξης,
θέλω για λίγο
να μην υπάρχω για τη δουλειά μου.
Θέλω
για λίγο
να πονάω
και να υπάρχω
μόνο για σένα.
Μόνο.
Σκέφτομαι πόσο δυνατά
μπορείς να μου σφίξεις το κεφάλι
ανάμεσα στα πόδια σου
και προσπαθώ να αιτιολογήσω
πώς
κάθε φορά που σε φαντάζομαι
με το μαύρο διχτυωτό σου φόρεμα,
σκέφτομαι
αντανακλαστικά
ότι είσαι καύλα.
