Γράφει η Tom Cat
Ε ναι…. Κατέληξα. Σε αγαπώ πολύ.
Σε αγαπώ χωρίς όρια.
Σε αγαπώ χωρίς να φοβάμαι που θα με πληγώσεις.
Σε αγαπώ ξέροντας ότι σίγουρα αυτό θα κάνεις. Σε αγαπώ, όσο και αν αυτό δεν είναι “τα πρέπει”, αλλά τα “θέλω” μου.
Σε αγαπώ τόσο που χορεύω πάνω στην καρδιά μου μέχρι να την κάνω να εκραγεί, και να γεμίσει τριγύρω “Αγάπη”.
Σε αγαπώ σαν την αμαρτία, που πονάει.
Σε αγαπώ τόσο που στο σμιξιμο μας, δεν νιώθω κόκαλα, παρά μόνο σάρκα εύπλαστη και ψυχή… Πολλή ψυχή…
Σε αγαπώ γιατί μόνο που με κοιτάζεις, νιώθω ότι τα “αδύνατα μπορούν να συμβούν.
Σε αγαπώ πολύ γιατί μόνο αυτό ξέρω να κάνω…. Να σε αγαπώ πολύ.
Πρόσεξε όμως καρδιά μου..
Γιατί εκείνοι που αγαπούν πολύ, μισούν το ίδιο δυνατά.
Θα σε μισήσω λοιπόν, σαν το παιδικό μου παραμύθι, χωρίς αίσιο τέλος, αλλά με ηθικό δίδαγμα….
Θα σε μισήσω που με άφησες να νομισω ότι μπορείς να με χωρίς όρια. Θα σε μισήσω που φοβήθηκες μην πληγώθεις, που δειλιασες…
Θα σε μισήσω γιατί έκανες τα “θέλω” σου, “πρέπει”. Θα σε μισήσω γιατί ήμουν δική σου, αλλά δεν σου ήμουν αρκετή.
Θα σε μισήσω γιατί η καρδιά σου ήταν κάτι που μοιράζες μαζί με το κορμί σου…
Γιατί αυτή είναι η “καρδιά” του αγόρι μου. Εγώ σου πρόσφερα την δική μου ολόκληρη.
Όσο κι αν πονούσε. Αλλά σε έναν κόσμο με “μισά”, εσύ δεν ήθελες το δικό μου “ολόκληρο”..
Έτσι κι εγώ θα σε μισήσω πολύ, γιατί δεν με άφησες να σε αγαπήσω πολύ….
