Γράφει η Γεώρα
Μου ζήτησες χρόνο. Χρόνο για τι; Σε τι θα σου χρησίμευε;
Μου ζήτησες χρόνο, για λίγο χώρια. Ήθελες να σκεφτείς. Μόνος! Ας κάνουμε μια μικρή παύση είπες.
Ήθελες χρόνο για να μείνεις μόνος, εσύ και οι σκέψεις σου, τη στιγμή που το ζητούμενο στις σχέσεις είναι το μαζί. Το μαζί σε όλα.
Μου ζήτησες χρόνο τη στιγμή που εγώ ήθελα περισσότερες ώρες μαζί σου. Για να σε μάθω και να με μάθεις. Για να δημιουργήσουμε μαζί κοινές αναμνήσεις. Για να παλέψουμε μαζί κόντρα στους εφιάλτες μας. Γιατί αποφασίσαμε το μαζί σε όλα και τώρα εσύ ζητάς το χώρια και το μόνος.
Πάρε λοιπόν όσο χρόνο θέλεις. Για την ακρίβεια έχεις άπλετο χρόνο. Εγώ δεν έχω! Δεν έχω χρόνο για να χάσω! Μείνε μόνος σου και πάλεψε με ό,τι σε βασανίζει. Αλλά μη γυρίσεις.
Ξέρεις ποιο είναι το θέμα;
Πως όταν ζητάς χρόνο και μάλιστα χώρια, σημαίνει πως κάτι πάγωσε μέσα σου. Κάτι ράγισε. Κάτι ξεθώριασε. Θα μου πεις, είσαι πολύ απόλυτη για να λες κάτι τέτοιο. Έτσι είμαι. Λάθος, σωστή δεν ξέρω αν είμαι. Αυτό που ξέρω είναι πως όταν κάτι βλέπεις πως δεν πάει καλά με τον άλλον και έχετε επιλέξει το μαζί πας και το συζητάς! Βρίσκεις το πρόβλημα. Αλλά μαζί! Όχι χώρια.
Τώρα όλα αυτά περί χρόνο, είναι πως να στο πω, δειλία! Σου τελείωσε, πες το. Αν όχι, έλα εδώ, να συζητήσουμε τι στράβωσε και γιατί. Ξεκάθαρα πράγματα.
Μου ζητάς χρόνο. Ωραία λοιπόν τον έχεις. Αλλά όχι εμένα.
Κράτησέ τον και σκέψου μέσα σε αυτόν. Και εγώ θα προχωρήσω αφού η κατάστασή μας τελείωσε.
Ζήτησες χρόνο τη στιγμή που το πιο σημαντικό ήταν να ήμασταν μαζί καθώς κυλούσε ο χρόνος.
Ζήτησες χρόνο αλλά όχι κοινό!
Ζήτησες χρόνο για τον χωρισμό!
