Γράφει η Ηρώ Αναστασίου.
Στην νέα χρονιά που θα έρθει, άφησέ με να ζωγραφίζω μέσα σου 2019 “σ’αγαπώ”. Άφησέ με σε κείνες τις νύχτες, που θα καρφώνεσαι στα όνειρά μου, καθώς η αυγή θα χαϊδεύει την αγκαλιά μου με τ’άρωμά σου και θα σκιαγραφεί επάνω μου το φεγγάρι το αλύτρωτο φιλί σου.
Άφησέ με να φοράω επάνω μου την αγρύπνια σου, καθώς μέσα στο σώμα μου θα μπαίνει με οργή όλη η πνοή σου. Άφησέ με να βγάζω την καρδιά μου βόλτα, να υπάρχω χωρίς να το δηλώνω. Άφησέ με εκεί, γιατί εκεί ανήκει η ψυχή μου. Άφησέ με στη γη που προσμένει του ήλιου την αχτίδα, εκεί που ο άνεμος λυσσομανάει, εκεί που το κύμα φιλιέται με τον βράχο, εκεί που η αυγή θα εξαγνίζει το φιλί του πόνου.
Άφησέ με ν’αγγίξω το σώμα της ψυχής σου, να ταξιδέψω την ανάσα μου στα εσώψυχα σου και να κουρνιάζω την ηδονή μου στην λάβα του πάθους σου. Άφησέ με να στέκω εκεί που ριγώνει η επιθυμία μου, εκεί που συντρίβονται οι λυγμοί μου.
Άφησέ με να ανοίξω ένα ταξίδι απ’την αρχή, που το μόνο που θα χωράει θα είναι η φωνή σου.
Άφησέ με να ζωγραφίσω ένα φεγγάρι που θα χωράει 2019 χρώματα, 2019 “σ’αγαπώ”.
