Γράφει η Καίτη Αγγελιδάκη
Υπάρχουν άνθρωποι που χαμογελούν με τα χείλη. Και υπάρχουν κι εκείνοι που χαμογελούν πρώτα με τα μάτια. Εκεί κρύβεται όλη η διαφορά.
Γιατί τα χείλη μπορούν να γίνουν ευγενικά από συνήθεια. Να σχηματίσουν ένα χαμόγελο από αμηχανία, από υποχρέωση ή από κοινωνική ευγένεια. Τα μάτια όμως δεν συνεργάζονται τόσο εύκολα με τις μάσκες. Αν χαίρονται, θα το δεις. Αν κουράστηκαν, θα το καταλάβεις. Αν απέναντί τους βρίσκεται ένας άνθρωπος που αγαπούν πραγματικά, θα φωτιστούν πριν καν εμφανιστεί το πρώτο χαμόγελο.
Γι’ αυτό να προσέχεις πάντα το βλέμμα. Εκεί γράφονται οι πιο ειλικρινείς προθέσεις.
Διάλεγε ανθρώπους που δεν χρειάζονται μεγάλες δηλώσεις για να σου δείξουν ότι σε νοιάζονται. Εκείνους που σε αντικρίζουν και αλλάζει κάτι στο πρόσωπό τους. Που χαλαρώνουν, που λάμπουν, που σε κάνουν να νιώθεις πως η παρουσία σου δεν είναι απλώς αποδεκτή αλλά επιθυμητή.
Και να μείνεις κοντά σε όσους αγαπούν να σε ακούν να γελάς. Όχι γιατί είσαι η διασκέδασή τους, αλλά γιατί η χαρά σου γίνεται και δική τους. Είναι οι άνθρωποι που θα πουν την πιο χαζή ατάκα μόνο και μόνο για να σε δουν να χαμογελάς. Που θα θυμηθούν κάτι αστείο μέσα στη δυσκολία, γιατί ξέρουν πως μερικές φορές ένα γέλιο είναι πιο θεραπευτικό από εκατό συμβουλές.
Η ζωή είναι ήδη αρκετά απαιτητική. Μην τη γεμίζεις με παρουσίες που σε βαραίνουν, με βλέμματα αδιάφορα και σχέσεις που μοιάζουν με αγγαρεία. Αναζήτησε εκείνους που κάνουν την καθημερινότητα λίγο πιο φωτεινή, χωρίς να προσπαθούν υπερβολικά.
Στο τέλος της ημέρας, οι πιο όμορφες σχέσεις δεν είναι εκείνες που εντυπωσιάζουν τους άλλους. Είναι εκείνες στις οποίες δύο άνθρωποι κοιτάζονται και, πριν καν πουν μια λέξη, τα μάτια τους έχουν ήδη χαμογελάσει.
