Γράφει ο Δημήτρης Καραμάνος
Ξέρεις, λένε πως τα λάθη είναι για να μαθαίνουμε, για να προχωράμε. Αλλά, για εσένα, δεν μπορώ να το πω αυτό. Εσύ δεν ήσουν το λάθος που με δίδαξε κάτι. Εσύ ήσουν το λάθος που έδωσε νόημα σε όλα. Και ναι, αν με ρωτούσες τώρα, θα το έκανα ξανά. Χωρίς δεύτερη σκέψη, χωρίς δισταγμό.
Δεν ήταν η λογική που με έφερε κοντά σου. Ήταν κάτι πιο βαθύ, κάτι που δεν μπορώ να εξηγήσω. Ένα ένστικτο, μια φλόγα που δεν μπορούσα να σβήσω, ακόμα κι όταν ήξερα ότι το τέλος μας δεν θα είναι όπως στα παραμύθια. Εσύ ήσουν η απόφαση που πήρα με την καρδιά, όχι με το μυαλό. Και, Θεέ μου, πόσο όμορφο ήταν.
Κάθε στιγμή μαζί σου άξιζε.
Κάθε γέλιο, κάθε ματιά, κάθε καβγάς που με έκανε να σε θέλω περισσότερο. Ήσουν το χάος μου, το πάθος μου, το κάτι που δεν μπορούσα να ελέγξω. Ήξερα ότι δεν θα κρατήσει για πάντα, αλλά δεν με ένοιαζε. Γιατί κάθε στιγμή μαζί σου είχε ένταση, ζωή. Κι αυτό, για εμένα, ήταν αρκετό.
Είσαι το λάθος που με έκανε να νιώσω ζωντανός.
Με εσένα δεν υπήρχε σταθερότητα, δεν υπήρχε ασφάλεια. Υπήρχε μόνο το τώρα, το εδώ, το «μαζί». Κι αυτό το «μαζί», όσο κι αν ήταν ασταθές, ήταν το μόνο που χρειαζόμουν. Ήσουν το ρίσκο που πήρα, το άλμα που έκανα χωρίς να σκέφτομαι την πτώση.
Ναι, ήσουν λάθος.
Ήσουν οι λάθος επιλογές, οι λάθος στιγμές, οι λάθος αποφάσεις. Αλλά μέσα σε όλα αυτά τα λάθη, ήσουν και η μεγαλύτερη αλήθεια που έχω ζήσει. Εσύ ήσουν το λάθος που δεν μπορώ να μετανιώσω. Γιατί μέσα από εσένα, έμαθα να αγαπάω χωρίς όρια, να δίνω τα πάντα, να αφήνω τον εαυτό μου να παρασυρθεί.
Θα το έκανα ξανά.
Θα ζούσα ξανά το χάος, τις συγκρούσεις, τα δάκρυα. Θα έπεφτα ξανά στη φωτιά σου, γιατί η φωτιά σου ήταν το πιο ζεστό πράγμα που έχω νιώσει ποτέ. Θα έκανα ξανά τα ίδια λάθη, αν αυτό σήμαινε ότι θα είχα έστω και μία ακόμα στιγμή μαζί σου.
Γιατί εσύ, λάθος ή σωστό, ήσουν όλα.
Και αν ποτέ ξαναβρεθούμε, αν ποτέ μου δώσεις την επιλογή, να ξέρεις πως δεν θα διστάσω. Θα επιλέξω εσένα. Γιατί κάποιες φορές, τα πιο όμορφα πράγματα στη ζωή δεν είναι τα σωστά. Είναι εκείνα που μας κάνουν να νιώθουμε. Και εσύ ήσουν αυτό. Το λάθος που θα έκανα ξανά.
#Τα Σαββατοκύριακα, ανήκουν στο Writing Lab. Στις ομάδες “βιωματικής” γραφής, εκεί που κάνουμε τις σκέψεις συναίσθημα και το συναίσθημα, λέξεις!
