Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου
Τους φτηνούς ανθρώπους στη ζωή, δεν τους πληρώνεις όταν έρχονται. Τους πληρώνεις όταν φεύγουν. Και το χειρότερο είναι πως δεν φεύγουν ποτέ πραγματικά. Αφήνουν πίσω τους κάτι μισό. Κάτι που στάζει ακόμα.
Στην αρχή δεν το καταλαβαίνεις. Έρχονται εύκολα, μιλάνε όμορφα, υπόσχονται χωρίς βάρος. Είναι γενναιόδωροι με λόγια που δεν τους κοστίζουν τίποτα. Σου δίνουν μια αίσθηση πως κάτι ξεκινάει. Πως ίσως αυτή τη φορά, δεν θα χρειαστεί να φυλάγεσαι. Και κάπου εκεί χαλαρώνεις. Κατεβάζεις άμυνες, αφήνεις χώρο, επενδύεις.
Και μετά έρχεται η πρώτη πληρωμή.
Όχι με φωνές. Όχι με δράματα. Έρχεται σιωπηλά. Με μια απουσία που δεν εξηγείται. Με μια συμπεριφορά που αλλάζει χωρίς προειδοποίηση. Με εκείνο το βλέμμα που κάποτε σε ήθελε και τώρα απλώς σε αντέχει. Και ξαφνικά βρίσκεσαι να αναρωτιέσαι τι έκανες λάθος. Πού χάλασε. Πότε έπαψες να αξίζεις.
Δεν έπαψες.
Απλώς επένδυσες σε άνθρωπο που δεν είχε τίποτα να κρατήσει.
Κι όταν τελειώσει αυτό, όταν μαζέψεις ό,τι απέμεινε από εσένα, νομίζεις πως τελείωσες και με τον λογαριασμό. Πως πλήρωσες το τίμημα και πας παρακάτω.
Αλλά όχι.
Γιατί υπάρχει και η δεύτερη πληρωμή.
Είναι εκείνη που δεν φαίνεται σε κανέναν. Είναι οι νύχτες που μαζεύεις τον εαυτό σου κομμάτι κομμάτι. Είναι η δυσκολία να εμπιστευτείς ξανά, όχι γιατί δεν θες, αλλά γιατί κάτι μέσα σου θυμάται. Είναι η προσπάθεια να ξαναπιστέψεις πως δεν είναι όλοι ίδιοι, ενώ ένα κομμάτι σου ψιθυρίζει πως ίσως είναι.
Και τότε καταλαβαίνεις.
Δεν πλήρωσες για εκείνον.
Πλήρωσες για το κομμάτι του εαυτού σου που του έδωσες.
Οι φτηνοί άνθρωποι δεν έχουν κόστος στην αρχή. Δεν ζητάνε πολλά. Δεν απαιτούν. Δεν διεκδικούν. Και αυτό σε ξεγελάει. Νομίζεις πως είναι εύκολοι. Πως είναι απλοί. Πως δεν θα σε πονέσουν.
Αλλά η αλήθεια είναι πιο σκληρή.
Οι φτηνοί άνθρωποι δεν κοστίζουν λίγο.
Κοστίζουν ακριβά, γιατί σε αναγκάζουν να πληρώσεις εσύ, και για τους δύο.
Και στο τέλος, δεν σου μένει ούτε εκείνος, ούτε αυτό που ήσουν πριν από εκείνον.
Μόνο μια εκδοχή σου πιο σιωπηλή. Πιο προσεκτική. Πιο δύσπιστη.
Και κάπου εκεί, αρχίζεις να αλλάζεις και να ανεβάζεις την “τιμή”.
Όχι για τους άλλους.
Για να μην ξαναπουληθείς τόσο φτηνά.
