Γράφει ο Ρούσσος Κωνσταντίνος
Έχεις προσέξει ποτέ πόσο εύκολα οι άνθρωποι αγκαλιάζουν το ψέμα; Όχι επειδή δεν ξέρουν την αλήθεια· την ξέρουν, την έχουν μπροστά τους, μα την αποφεύγουν. Γιατί η αλήθεια πονάει. Γδέρνει το μέσα σου, ξεγυμνώνει τις αυταπάτες σου, σε αφήνει εκτεθειμένο χωρίς δικαιολογίες. Το ψέμα, αντίθετα, έχει αγκαλιά βολική. Σε νανουρίζει, σου υπόσχεται πως όλα είναι εντάξει, πως τίποτα δεν χρειάζεται να αλλάξεις.
Δεν είναι δειλία πάντα· είναι ανάγκη. Να μη νιώσεις τον πόνο, να μη διαλυθεί ο κόσμος που έχτισες με τόσο κόπο. Κι ας είναι χάρτινος. Κι ας πέφτει με τον πρώτο αέρα. Προτιμάς την ησυχία της αυταπάτης από την τρικυμία της αλήθειας. Και δεν είσαι μόνος. Οι περισσότεροι αυτό κάνουν. Κλείνουν τα μάτια μπροστά σε ό,τι τους ξεβολεύει και ψιθυρίζουν μέσα τους: «Δεν μπορεί, κάπως αλλιώς θα είναι».
Το ψέμα έχει το ταλέντο να ντύνεται όμορφα. Να σου χαμογελά, να σε γοητεύει. Να σου λέει ακριβώς ό,τι θέλεις να ακούσεις. Η αλήθεια, αντίθετα, είναι ωμή. Δεν καλλωπίζεται. Έρχεται μπροστά σου άκομψη, σκληρή, χωρίς περιτυλίγματα. Κι εκεί φαίνεται η δύναμη σου: αν θα την αντέξεις ή αν θα τρέξεις να κρυφτείς ξανά πίσω από τις ψευδαισθήσεις σου.
Ανθρώπους σαν κι εσένα, τους βλέπεις παντού. Σχέσεις που έχουν τελειώσει εδώ και καιρό, μα συνεχίζουν γιατί «δεν μπορεί να είναι έτσι». Φίλους που προδίδουν ξανά και ξανά, μα τους συγχωρούν γιατί «δεν γίνεται να το εννοούσαν». Επαγγέλματα που στραγγίζουν, μα μένουν γιατί «κάποτε θα αλλάξει». Το ψέμα είναι πιο εύπεπτο. Η αλήθεια χρειάζεται κότσια.
Μα να θυμάσαι: ό,τι δεν παραδέχεσαι, σε καταπίνει. Το ψέμα σε κοιμίζει, μα η αλήθεια θα σε ξυπνήσει απότομα, και τότε το σοκ θα είναι μεγαλύτερο. Δεν υπάρχει χειρότερο από το να βολεύεσαι σε μια ψεύτικη πραγματικότητα μόνο και μόνο για να μη σπάσεις. Γιατί έτσι δεν ζεις, απλώς αναβάλλεις το σπάσιμο.
Η ζωή δε θέλει μισές αλήθειες ούτε μισά ψέματα. Θέλει να έχεις το θάρρος να κοιτάξεις κατάματα αυτό που πονάει, γιατί μόνο έτσι το ξεπερνάς. Η αλήθεια μπορεί να σε ματώσει, αλλά θα σε λυτρώσει. Το ψέμα μπορεί να σε γλιτώσει προσωρινά, αλλά στο τέλος σε τρώει ολόκληρο.
Γι’ αυτό, διάλεξε με ποιόν θέλεις να πορευτείς.. με την ψευδαίσθηση που σε κρατά ακίνητο ή με την αλήθεια που θα σε σπρώξει μπροστά.
