Γράφει η Μαρία Αρφαρά
Kάποτε μου είπαν πως άλλαξα! Δεν είμαι πλέον η άλλοτε η ντροπαλή, καλοσυνάτη κοπέλα που είχαν απέναντί τους, της οποίας τα λόγια ήταν μετρημένα. Άκουσα πως με το πέρασμα των χρόνων, δεν άλλαξε καθόλου η εμφάνιση μου αλλά μονάχα ο χαρακτήρας μου. Φυσικά όχι προς το καλύτερο. Άκουσα επίσης πως η κυκλοθυμία είναι το κύριο χαρακτηριστικό μου. Γέλασα! Κι αυτό γιατί, άλλαξα μα σταμάτησα να συμβιβάζομαι.
Σταμάτησα να μην απαντώ όταν με προσβάλλουν, ενώ εγώ πάντα προσέχω τα λόγια μου μην τυχόν και πληγώσω κάποιον.
Σταμάτησα να λέω ναι για να μην δυσαρεστήσω τους άλλους, ενώ η πλειοψηφία μου έλεγε όχι.
Σταμάτησα να προσποιούμαι ότι συμπαθώ ανθρώπους, που οι ίδιοι έδειχναν την απέχθειά τους προς το πρόσωπό μου.
Σταμάτησα να χαιρετώ ανθρώπους όταν τους συναντώ μην τυχόν και παρεξηγηθώ, ενώ εκείνοι με έχουν αγνοήσει επιδεκτικά.
Σταμάτησα να μένω σιωπηλή, όταν άνθρωποι οι οποίοι ποτέ δεν πείραξα, ασχολούνται μαζί μου διαδίδοντας για μένα κακόβουλα σχόλια.
Πλέον απαντώ στη αγένεια χωρίς να τη συγχωρώ, ενώ στους καλούς ανθρώπους που είναι ελάχιστοι δίνω την ψυχή μου.
Η καλοσύνη από την οποία ξεχείλιζε ο χαρακτήρας μου, είχε σαν αποτέλεσμα να μου κολλήσουν την ταμπέλα της ΄΄αγαθής ”. Έτσι άρχισα να γίνομαι εύκολος στόχος λεκτικών επιθέσεων γιατί εκτός από καλοσυνάτη ήμουν και χαμηλών τόνων.
Και οι χαμηλών τόνων άνθρωποι συχνά θεωρούνται εύκολοι στόχοι, ακριβώς επειδή κανείς δεν περιμένει από αυτούς να αντιδράσουν. Πλέον η καλοσύνη μου είναι από επιλογή όχι από υποχρέωση. Κι αυτό γιατί συνειδητοποίησα ότι ελάχιστοι την εκτιμούν, πολλοί την κοροϊδεύουν και ακόμη περισσότεροι την εκμεταλλεύονται.
Μεγάλωσα αρκετά για να αποφασίσω να αλλάξω, να έχω ως συνοδοιπόρο την απόλυτη ειλικρίνεια και να πορεύομαι μαζί της . Μεγάλωσα αρκετά για να καταλάβω ότι κάποιοι άνθρωποι δεν άξιζαν ούτε το ελάχιστο από την καλή και ευγενική μου συμπεριφορά. Κι ας λέει ο κάθε ένας ότι θέλει. Με ενδιαφέρει μονάχα η γνώμη των ανθρώπων που αγαπώ και κυρίως η γνώμη που έχω εγώ για τον άνθρωπο που έγινα.
