Γράφει ο Δημήτρης Ξυλούρης
Θάλασσα, μάγισσα, πλανεύτρα μου εσύ..
Θάλασσα γεμάτη μυστικά, όνειρα και σαγήνη..
Θάλασσα εξομολογήτρα, λύτρωση και παρηγοριά.
Σ’αγάπησα από την πρώτη στιγμή που χάθηκα μέσα στο μπλε σου.
Μέσα στο βυθό σου, όλα μου τα μυστικά.
Με πήρες στην αγκαλιά σου, με γαλήνεψες, με μάλωσες, με τρόμαξες, με φόβισες.
Με συγχώρεσες, με αγάπησες, με δίδαξες.
Θάλασσα μάγισσα, δεν σε αγάπησα ποτέ ήρεμη.
Την φουρτούνα σου ήθελα. Να μπω μέσα της και να χαθώ.
Να με κλείσεις εκεί που γινόμουν ένα μαζί σου.
Εκεί που εσύ κι εγώ γινόμασταν ένα.
Εκεί που σου έλεγα όλα μου τα μυστικά.
Χαμένος μέσα σου, χωρίς πυξίδα, χωρίς διαφυγή.
Θάλασσα μάγισσα, δικιά μου εσύ.
Θάλασσα μάγισσα, ίδια εκείνη κι εσύ.
