Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης.
Ή θα τολμήσεις το παραπάνω ή δεν θα έχεις τίποτα.
Δεν αρκούν τα λόγια, τα ραντεβουδάκια στα κρυφά, πέντε λέξεις σαν ψίθυροι που δεν πρέπει κανείς να τους ακούσει, ούτε και τα υπολογισμένα φιλιά σου.
Δίνεις τόσο που να μην σου λείψει. Παίρνεις τόσο που να έχεις την επιβεβαίωση που χρειάζεσαι. Να γεμίσεις τον εγωισμό σου για να μην ακούς το κενό.
Πουλάς τα χαμόγελα σε τιμή ευκαιρίας, πουλάς και λίγο έρωτα από τον φτηνό που έχεις σε προσφορά και δεν ρισκάρεις ποτέ να δοθείς.
Δεν ρισκάρεις ποτέ να δώσεις παραπάνω.
Πουλάς και λίγη από την εύκολη γοητεία που πιάνουν στα κορόιδα που σου θρέφουν το εγώ σου. Πουλιέσαι στα ανώδυνα γιατί δεν έμαθες ποτέ να νιώθεις.
Έμαθες να πουλάς. Σε τιμή ευκαιρίας. Σε μόνιμες προσφορές. Σαν κάποιος να σου έδωσε κάποτε έρωτα περίσσιο κι εσύ να αποφάσισες να τον ξεπουλήσεις.
Όμως εγώ δεν έχω περίσσευμα από τίποτα για να το σπαταλήσω στο παζάρι σου.
Εγώ είμαι εδώ για να πληρώσω ακριβά το τίμημα του έρωτα. Όμως κι εσύ θα πρέπει να τα δώσεις όλα. Όχι άλλες προσφορές, όχι άλλες ευκαιρίες.
Το παζάρι του έρωτα δεν σηκώνει και τους δυο μας, κατάλαβες;
Εγώ θέλω το παραπάνω σου ή τίποτα.
