Γράφει η Άντζελα Καμπέρου
Τι σκέφτεσαι;
Με σκέφτεσαι;
Γιατί εγώ σε σκέφτομαι συνέχεια. Συνέχεια είσαι στο μυαλό μου. Συνέχεια το όνομά σου κάνει βόλτες στο κεφάλι μου. Συνέχεια η μορφή σου βρίσκεται στα μάτια μου.
Τι κάνεις;
Σου περνάω;
Γιατί εμένα δεν μου περνάς. Δεν περνάει μέρα που να μην θέλω να βρεθώ δίπλα σου. Δεν περνάει αυτό που νιώθω για σένα. Δεν περνάνε οι μέρες. Έμειναν κολλημένοι οι δείκτες.
Πες κάτι.
Οτιδήποτε.
Πες μου κάτι να με κρατήσεις λίγο ακόμα κοντά σου. Μην με απομακρύνεις. Μην με αφήνεις. Κράτα με για λίγο ακόμα.
Που είσαι;
Γιατί είσαι μακριά μου;
Έλα. Έστω για λίγο έλα. Να δω για λίγο τη μορφή σου μπροστά μου. Νε ξεφύγω για λίγο από τα όνειρά μου. Άσε με να σε ακουμπήσω. Να νιώσω ότι είσαι πραγματικός.
Μείνε.
Μην φεύγεις.
Μείνε για λίγο. Να πούμε δύο κουβέντες. Να ακούσω για λίγο τη φωνή σου. Να χαζέψω για λίγο το χαμόγελό σου. Να χαθώ στα μάτια σου.
Κράτα με.
Πέφτω και χάνομαι.
Χάνομαι μέσα σε όνειρα. Χάνομαι μέσα σε αναμνήσεις. Χάνομαι. Ψάχνω να βρω κάτι να κρατηθώ. Χάνομαι στην λήθη.
Ήταν όλα στο μυαλό μου;
Δεν υπήρξες ποτέ;
Προσπαθώ. Προσπαθώ να ξεχωρίσω την πραγματικότητα από τα όνειρα. Προσπαθώ να ξεδιαλύνω αναμνήσεις από αυταπάτες.
Σε αφήνω.
Ξεγλιστράω από τα χέρια σου.
Πιάσε με. Μην με αφήνεις να χαθώ. Μην με αφήνεις να γίνω ανάμνηση. Κράτα μου τα χέρια. Πάρε με κοντά σου. Μην με αφήσεις να σε αφήσω.
Πως;
Πως φτάσαμε ως εδώ;
Πως βρέθηκα από τον ουρανό στο χώμα; Εσύ που πάντα με είχες ψηλά με άφησες να πέσω.
Δεν θέλω αντίο.
Δεν θέλω δάκρυα.
Με άφησες και σε άφησα.
Πες κάτι.
Οτιδήποτε.
