Γράφει ο Ελευθεριάδης Ελευθέριος
Θα υπάρξουν στη ζωή σου άνθρωποι, που ενώ φίλους τους νομίζεις, θα σου γυρίσουνε τη πλάτη. Άνθρωποι, που θα μοιραστείς το τραπέζι σου μαζί τους, και αυτοί δε θα διστάσουν με ένα φιλί να σε προδώσουν.
Σαν τη Κυριακή των Βαϊων. Σαν Δείπνος Μυστικός.
Θα υπάρξουν άνθρωποι, που θα σε χλευάσουν, θα σε περιπαίξουν, θα σε κυνηγήσουν με μανία, θα σε βασανίσουν, θα σε σύρουν ως τα δικαστήρια, γιατί απλά, οι αλήθειες που θα λες, θα τους δαιμονίζουν.
Σαν τις ακολουθίες του Νυμφίου, εν τω μέσω της νυκτός.
Θα υπάρξουν άνθρωποι που θα σου φορτώσουνε έναν σταυρό στη πλάτη, και θα σε αναγκάσουν Γολγοθά να ανεβείς. Και όταν φτάσεις εκεί στη κορυφή θα σε σταυρώσουν με χαρά, θα σε χλευάζουν, και θα μοιράζονται ό,τι έχει απομείνει από σένα. Χωρίς απαραίτητα να φταις… Μόνο και μόνο επειδή υπάρχεις… Βλέπεις, καμμιά φορά και μόνο η παρουσία σου, μπορεί να τους ελέγχει… Σαν Μεγάλη Πέμπτη βράδυ. Σαν τα 12 Ευαγγέλια…
Θα έρθουν μέρες στη ζωή σου πένθιμες. Βουβές. Σιωπηλές. Μέρες μουδιασμένες. Μέρες, όπως η Μεγάλη η Παρασκευή.
Θα έρθουν όλα αυτά. Ας είναι. Δεν πειράζει.
Εσύ μην απελπίζεσαι. Έχε πίστη.
Και έχε στο νου σου, πως η Μεγάλη Εβδομάδα, δεν τελειώνει τη Μεγάλη Παρασκευή.
Ξημερώνοντας Μεγάλο Σάββατο πρωί… Τότε ολοκληρώνονται τα Πάθη…
Αναστήτω ο Θεός.
