Για όλα εκείνα που αργήσαμε, αλλά τελικά συνέβησαν…
Γράφει η Λαμπράκη Ευγενία Για εκείνα τα φιλιά που έμειναν μετέωρα στον αέρα, τα άφησαμε να αιωρούνται ανάμεσα σε «πρέπει» και «δεν ξέρω» και τελικά δεν δόθηκαν τη στιγμή που…
Share
Writing Lab
821 posts
Νομίζεις πως είναι δύσκολο να γίνει η σκέψη.. συναίσθημα; Να εκφραστείς; Οι λέξεις υπάρχουν ήδη μέσα σου, και στο writing lab τις δουλεύουμε, τις κατακτούμε και τις ελευθερώνουμε!
Από το «σε θέλω» στο «με κούρασες» μια λανθασμένη εξιδανίκευση δρόμος
Γράφει η Ναταλία Αργυροπούλου Στην αρχή ήταν όλα όσα ήθελε. Το άγριο και το ήρεμο μαζί. Το αίνιγμα και η λύση του. Ήταν αυτή που τον έκανε να μετρά τις…
Share
Αν έχεις κάτι να μου πεις, πες το τώρα, πριν σε ερωτευτώ…
Γράφει η Ρένα Χατζηγεωργίου Ξέρω πώς πάει αυτό το έργο. Ξέρω την ατμόσφαιρα, το σενάριο, την κατάληξη. Στην αρχή είναι όλα ωραία. Ελαφριά. Ανέμελα. Δυο μάτια που συναντιούνται, δυο φωνές…
Share
Την αλήθεια θέλω κι ας πονάει
Γράφει η Ιωάννα Σταυροπούλου Μη μου χαρίζεις όμορφα ψέματα. Μη μου σερβίρεις μισές αλήθειες τυλιγμένες σε κορδέλες από φόβο. Αν είναι να μου πεις κάτι, πες το καθαρά. Αν είναι…
Share
Αυτοί που φεύγουν χωρίς εξήγηση, μένουν πάντα ανοιχτοί λογαριασμοί.
Γράφει η Κατερίνα Ανδριανού Ήταν νύχτες που κοίταζες το ταβάνι, περιμένοντας μια απάντηση που δεν ήρθε ποτέ. Ήταν μέρες που πάλευες να πείσεις τον εαυτό σου πως δεν πειράζει, πως…
Share
Το πιο επικίνδυνο πράγμα στον έρωτα είναι να αγαπήσεις κάποιον που δεν φοβάται να σε χάσει.
Γράφει η Ρόη Καπετάνου Γιατί να σε κρατήσει; Δεν φοβάται να σε χάσει. Δεν τρέμει στην ιδέα της απουσίας σου. Δεν παλεύει να σε πείσει να μείνεις. Στέκεται εκεί, ψύχραιμος,…
Share
Να φοβάσαι αυτούς που έμειναν σιωπηλοί. Αυτοί ξέρουν να σκοτώνουν με ένα βλέμμα.
Γράφει η Μαρία Αλεξίου Οι άνθρωποι που φωνάζουν, που ξεσπούν, που πετάνε λόγια σαν μαχαίρια, δεν είναι οι επικίνδυνοι. Αυτούς τους διαβάζεις εύκολα. Τους βλέπεις να λυσσάνε, να χάνουν τον…
Share
Δεν έγινες ποτέ ανάμνηση.
Γράφει η Χριστίνα Μανωλά Λένε πως ο χρόνος γιατρεύει τα πάντα. Πως οι άνθρωποι γίνονται αναμνήσεις, ξεθωριάζουν, χάνονται σε παλιές ιστορίες που κάποτε πόνεσαν, αλλά τώρα δεν αγγίζουν. Εσύ, όμως,…
Share
Ήμουν το λάθος που απόλαυσες περισσότερο απ’ όλα σου τα σωστά.
Γράφει η Ιωάννα Παυλίδου Δεν θα το παραδεχτείς. Θα συνεχίσεις να λες πως έκανες το σωστό. Πως έφυγες την κατάλληλη στιγμή, πως δεν γινόταν αλλιώς, πως εμείς ήμασταν λάθος από…
Share
Κάποιοι άνθρωποι είναι σαν το τσιγάρο. Επικίνδυνοι, εθιστικοί και τελικά, μοιραίοι.
Γράφει η Σοφία Δημητρίου Ξέρεις ότι δεν σου κάνει καλό. Ξέρεις ότι κάθε ρουφηξιά σου κλέβει κάτι, πως όσο περισσότερο το κρατάς, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να το αφήσεις. Αλλά…
Share
