Writing Lab

Γράφει η Εύα Καρρά Σ’ έψαχνα στα πάντα.Στις λέξεις που δεν είπες.Στα βλέμματα που δεν τόλμησες να κρατήσεις.Στα βράδια που άφησες άδεια, σαν άδειες σελίδες. Έψαχνα το σημάδι σου σε…

Γράφει η Ιωάννα Παυλίδου Δεν ήταν τίποτα το μεγάλο.Ένα χάδι στο μέτωπο, μια ανάσα που έμπλεκε με τη δική σου, ένα άγγιγμα που δεν ζητούσε τίποτα – μόνο να σε…

Γράφει η Μαρία Αλεξίου Δεν είναι όλα τα “μαζί” φασαριόζικα.Μερικά είναι χαμηλόφωνα.Σαν τις νύχτες που δύο κορμιά κουρνιάζουν κάτω από την ίδια κουβέρτα και διαβάζουν σελίδες σιωπής. Δεν χρειάζεται να…

Γράφει η Χριστίνα Μανωλά Δεν ξέρεις ποτέ πότε έρχεται εκείνη η στιγμή.Η στιγμή που λες «ως εδώ» και αρχίζεις να περπατάς.Ξυπόλυτος.Χωρίς άμυνες. Χωρίς προσχήματα. Άφησες τα παπούτσια σου πίσω.Ό,τι σε…

Γράφει η Σοφία Δημητρίου Υπάρχουν μέρες που δεν αντέχεις τους τοίχους που σε στενεύουν.Και τότε, βρίσκεις ένα περβάζι, ανοίγεις το παράθυρο, και αφήνεις τα πόδια σου να κρέμονται στο κενό.Όχι…

Γράφει η Εύα Καρρά Δεν είναι όλα τα αγγίγματα χάδι.Μερικά σε γρατζουνάνε μέχρι το κόκαλο, αφήνουν μέσα σου ένα σημάδι που δεν φαίνεται, αλλά καίει.Και τα πιο όμορφα; Είναι αυτά…

Γράφει ο Μιχάλης Νικολάου Σε θέλω.Όχι γιατί είσαι τέλεια. Όχι γιατί μου χαρίζεις τον κόσμο στα χέρια.Σε θέλω, γιατί ακόμα κι όταν όλα καταρρέουν, διαλέγω εσένα.Γιατί με έναν τρόπο που…

Γράφει ο Στέφανος Κωνσταντίνου Δεν ήμουν ποτέ καλός στα λόγια.Πάντα κάτι άφηνα μισό, κάτι κατάπινα πριν το πω.Όχι γιατί δεν ήθελα — γιατί φοβόμουν πως αν μιλήσω, δεν θα καταφέρω…

Γράφει η Άννα Παπαϊωάννου Μερικές σιωπές δεν κρύβουν απόσταση.Δεν κρύβουν αδιαφορία.Κρύβουν αγάπη που έμαθε να ανασαίνει χαμηλόφωνα, να μην διεκδικεί με φωνές, να μη σπαταλιέται σε λόγια. Γιατί δεν χρειάζονται…