Writing Lab

Γράφει η Νίκη Σταματοπούλου Σαν χάος γνώριμο μοιάζει,κάθε φορά που σου δίνω μια καινούρια ευκαιρία.Όχι γιατί ελπίζω πως θα αλλάξεις.Όχι γιατί δεν θυμάμαι τι πόνεσε.Αλλά γιατί ξέρω πολύ καλά τι…

Γράφει η Άννα Μαρκοπούλου Δεν το σκόπευα.Δεν το προγραμμάτισα.Δεν ήσουν ο στόχος, ούτε καν η σκέψη.Ήσουν απλώς εκεί.Κι εγώ απλώς περνούσα. Κι όμως… κάτι μέσα σου με αναγνώρισε.Όχι με φωνές.…

Γράφει ο Δημήτρης Καραμάνος Είπες “γεια” απλά.Κι εγώ έπαψα να ζω όπως παλιά.Γιατί δεν ήταν απλό το “γεια” σου. Ήταν παγίδα, ήταν μαγνήτης, ήταν εκείνο το πρώτο δευτερόλεπτο που ξέρεις…

Γράφει ο Μιχάλης Νικολάου Δεν σου είπα ποτέ πόσο πόνεσα.Ούτε πόσες φορές ένιωσα ξένη μέσα σε κάτι που έπρεπε να νιώθω δικό μου.Έκρυψα τις σιωπές σου κάτω απ’ τη λέξη…

Γράφει ο Ανδρέας Φιλίδης Σε αγάπησα, ναι. Αλλά κυρίως έμαθα.Δεν το παίρνω πίσω. Σε αγάπησα.Με εκείνο το πείσμα που έχει κάποιος όταν πιστεύει πως “αυτή θα είναι αλλιώς”.Σε κοίταξα, και…

Γράφει η Μαριάννα Αργυρίου Ήξερες να μιλάς.Να ντύνεις τα πάντα με μεγάλα «θα», με όρκους, με μέλλοντα χρόνους.Να υπογράφεις με το στόμα σου όλα όσα δεν άντεχες ούτε να προσπαθήσεις.Ήσουν…

Γράφει η Κατερίνα Ανδριανού Κουράστηκα να διαβάζω πίσω από τις λέξεις.Να ψάχνω νοήματα σε σιωπές.Να μεταφράζω παύσεις, βλέμματα και ύφος.Δεν παίζω πια το παιχνίδι του “το εννοούσε αλλά δεν μπορούσε…

Γράφει η Νίκη Σταματοπούλου Αυτά τα «μου λείπεις» που τα νιώθεις στην παρουσία, όχι στην απουσία…Αυτά είναι τα πιο πικρά.Γιατί τότε καταλαβαίνεις πως δεν έχει σημασία αν κάποιος είναι δίπλα…

Γράφει η Φανή Θεοδώρου Κι αν δεν σου απάντησα, δεν ήταν γιατί δεν ήθελα.Ήταν γιατί πάλευα να σταθώ.Να βρω τον εαυτό μου μέσα στο χάος.Να μαζέψω τα κομμάτια μου χωρίς…