LOVE Archives - Page 166 of 1217 - LoveLetters

Ενσυναίσθηση

Ο έρωτας δεν φεύγει ποτέ. Μόνο κρύβεται στα αζήτητα της μνήμης.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Λένε πως ο έρωτας περνάει. Πως ξεθωριάζει, πως μια μέρα ξυπνάς και δεν νιώθεις τίποτα. Ψέματα. Ο έρωτας δεν φεύγει ποτέ. Δεν εξατμίζεται, δεν διαγράφεται, δεν…

LOVE

Επέλεξες να χαθείς, δεν σε έχασα.

Γράφει η Σοφία Δημητριάδου Μάλλον φταίω εγώ. Μάλλον φταίω εγώ και η ανάγκη μου να μάθω, τι σκέφτεσαι όταν κοιτάς τον ορίζοντα, τόσο αμίλητος, κενός και ήσυχος. Ήθελα να μάθω…

Το πιο επικίνδυνο πράγμα στον έρωτα είναι να αγαπήσεις κάποιον που δεν φοβάται να σε χάσει.

Γράφει η Ρόη Καπετάνου Γιατί να σε κρατήσει; Δεν φοβάται να σε χάσει. Δεν τρέμει στην ιδέα της απουσίας σου. Δεν παλεύει να σε πείσει να μείνεις. Στέκεται εκεί, ψύχραιμος,…

LOVE

Δεν με τρόμαζε το τέλος. Με τρόμαζε η στιγμή που θα γινόμασταν ξένοι.

Γράφει η Αντωνία Χατζηγιάννη Το τέλος το ήξερα από την αρχή. Όλα κάποτε τελειώνουν. Το ήξερα, το είχα δεχτεί, ήμουν προετοιμασμένη γι’ αυτό. Άνθρωποι έρχονται, άνθρωποι φεύγουν. Αυτό κάνουν πάντα.…

Να φοβάσαι αυτούς που έμειναν σιωπηλοί. Αυτοί ξέρουν να σκοτώνουν με ένα βλέμμα.

Γράφει η Μαρία Αλεξίου Οι άνθρωποι που φωνάζουν, που ξεσπούν, που πετάνε λόγια σαν μαχαίρια, δεν είναι οι επικίνδυνοι. Αυτούς τους διαβάζεις εύκολα. Τους βλέπεις να λυσσάνε, να χάνουν τον…

Τη θέα την απολαμβάνουν μόνο όσοι τόλμησαν να χαθούν…

Γράφει η Σοφία Παπαηλίαδου Πόσο πολύ φοβόμαστε μην χάσουμε το δρόμο μας.. GPS ανοιχτό, από το αυτοκίνητο, μέχρι την ζωή.. Ένας φόβος ολόκληρος, η στιγμή που θα χάσουμε το δρόμο…

Δεν έγινες ποτέ ανάμνηση.

Γράφει η Χριστίνα Μανωλά Λένε πως ο χρόνος γιατρεύει τα πάντα. Πως οι άνθρωποι γίνονται αναμνήσεις, ξεθωριάζουν, χάνονται σε παλιές ιστορίες που κάποτε πόνεσαν, αλλά τώρα δεν αγγίζουν. Εσύ, όμως,…

Ήμουν το λάθος που απόλαυσες περισσότερο απ’ όλα σου τα σωστά.

Γράφει η Ιωάννα Παυλίδου Δεν θα το παραδεχτείς. Θα συνεχίσεις να λες πως έκανες το σωστό. Πως έφυγες την κατάλληλη στιγμή, πως δεν γινόταν αλλιώς, πως εμείς ήμασταν λάθος από…

Κάποιοι άνθρωποι είναι σαν το τσιγάρο. Επικίνδυνοι, εθιστικοί και τελικά, μοιραίοι.

Γράφει η Σοφία Δημητρίου Ξέρεις ότι δεν σου κάνει καλό. Ξέρεις ότι κάθε ρουφηξιά σου κλέβει κάτι, πως όσο περισσότερο το κρατάς, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να το αφήσεις. Αλλά…

Η επιλογή που δεν τόλμησες.

Γράφει η Εύα Καρρά Οι αναμνήσεις ξεθωριάζουν. Οι άνθρωποι προχωράνε. Σιγά σιγά, ξεχνάς τις λεπτομέρειες, τα λόγια, τις μυρωδιές, τις στιγμές που κάποτε σε έκαναν να ανατριχιάζεις. Αλλά εγώ δεν…

Input your search keywords and press Enter.